Suillia spp.

Heleomyzidae – Błotniszkowate
Ubarwienie ciała od bursztynowożółtego po ciemnobrązowy. Skrzydła lekko przyciemnione, z wyraźnymi szczecinkami na krawędziach; u niektórych gatunków żyłki przyciemnione. Na scutum zawsze 4 pary szczecinek dc (dorsocentral) poniżej szwu tułowiowego. Na twarzy zawsze tylko jedna szczecinka orbitalna (orbital seta).
W Polsce co najmniej 27 gatunków

Widzew 20.10.2014

Łódź – Widzew 20.10.2014

Widzew 20.10.2014

Łódź – Widzew 20.10.2014

  1. Liczebność. Niektóre gatunki pospolite
  2. Biotop. Głównie lasy; tylko niektóre gatunki do odnalezienia w parkach i zagajnikach
  3. Wymiary. Od 4-milimetrowej Suillia flava po 12-milimetrową Suillia gigantea
  4. Aktywność. Od wiosny do jesieni
  5. Lokalizacja. Łódzkie, świętokrzyskie, Bieszczady. Występują w całym kraju
  6. Pokarm. Substancje płynne. Larwy niemal wyłącznie mycetofagiczne (wyjątek to fitofagiczne larwy Suillia lurida)
  7. Podobne. Poszczególne gatunki bardzo trudne do odróżnienia. Decydują takie detale, jak owłosienie elementów boku tułowia, twarzy, czy wici czułków
Suillia mating

In copula Fot. Marek Wyszomirski

Bereżki 27.05.2014

Bereżki 27.05.2014

Suillia

Las żeromiński 21.05.2015

Rezerwat Bukowa Góra 26.07.2014

Rezerwat Bukowa Góra 26.07.2014

 

Leave a Reply