Suillia spp.

Heleomyzidae – Błotniszkowate
Ubarwienie ciała od bursztynowożółtego po ciemnobrązowy. Skrzydła lekko przyciemnione, z wyraźnymi szczecinkami na krawędziach; u niektórych gatunków żyłki przyciemnione. Na wierzchniej stronie tułowia ( mesonotum ) zawsze 4 pary szczecinek dc ( dorsocentral ) poniżej szwu tułowiowego. Na twarzy zawsze tylko jedna szczecinka orbitalna ( orbital seta ).
W Polsce co najmniej 27 gatunków

Widzew 20.10.2014

Widzew 20.10.2014

Widzew 20.10.2014

Widzew 20.10.2014

Bereżki 27.05.2014

Bereżki 27.05.2014

Rezerwat Bukowa Góra 26.07.2014

Rezerwat Bukowa Góra 26.07.2014

  1. Liczebność. Niektóre gatunki pospolite
  2. Biotop. Głównie lasy; tylko niektóre gatunki do odnalezienia w parkach i zagajnikach
  3. Wymiary. Od 4-milimetrowej Suillia flava po 12-milimetrową Suillia gigantea
  4. Czas lotu. Od wiosny do jesieni
  5. Lokalizacja. Wiele stanowisk
  6. Pokarm. Substancje płynne. Larwy niemal wylącznie mycetofagiczne ( wyjątek to fitofagiczne larwy Suillia lurida )
  7. Podobne. Poszczególne gatunki bardzo trudne do odróżnienia. Decydują takie detale, jak owłosienie elementów boku tułowia, twarzy, czy wici czułków
Suillia

Las żeromiński 21.05.2015

Suillia mating

In copula Fot. Marek Wyszomirski

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s