Chrysopilus splendidus – Kobyliczka bystrooka

Rhagionidae – Kobyliczkowate
Ciało ciemne, pokryte złocistymi włoskami. Włoski na dolnej, tylnej części głowy ciemnoszare – brak włosków czarnych. Na scutum dwa ciemne, niemal czarne pasy, szczególnie dobrze widoczne i silniej kontrastujące u samicy. Uda ciemnobrązowe do czarnych. Skrzydła przezroczyste; pterostigma brązowa, wyraźnie zaznaczona.

Stary Gostyń 17.07.2016 ♂ Fot. Alek Brzozowski

Stary Gostyń 17.07.2016 ♂ Fot. Alek Brzozowski

  1. Liczebność. Obok Ch.cristatus najpospolitszy i najbardziej rozpowszechniony gatunek z rodzaju; nieco rzadszy w górach
  2. Biotop. Wilgotne polany i łąki, oraz skraje lasów
  3. Wymiary. Długość ciała 6-7 mm
  4. Aktywność. Maj – lipiec
  5. Lokalizacja. Wielkopolskie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Owady, nektar, spadź. Larwy drapieżne, rozwijają się w ściółce, lub w martwym drewnie
  7. Podobne. Inne gatunki z rodzaju. Chrysopilus asiliformis ma żółte tylne uda. U Chrysopilus erythrophthalmus brak pasów na scutum, lub są znacznie mniej wyraźne, a on sam jest większy. U Chrysopilus cristatus z tyłu głowy przynajmniej niektóre włoski są czarne, a pasy na scutum samicy są jaśniejsze
  8. Uwagi. Autorem obserwacji i identyfikacji jest Alek Brzozowski

 

Leave a Reply