Chrysopilus splendidus – Kobyliczka bystrooka

Rhagionidae – Kobyliczkowate
Ciało ciemne, pokryte złocistymi włoskami. Włoski na dolnej, tylnej części głowy ciemnoszare – brak włosków czarnych. Na scutum samicy dwa ciemne, niemal czarne pasy. Uda ciemnobrązowe do czarnych, u niektórych osobników miejscowo żólto-brązowe. Skrzydła przezroczyste; pterostigma brązowa, wyraźnie zaznaczona.

Dolina Wieprzówki 07.06.2023 ♀ Fot. Jerzy Tomiak

Dolina Wieprzówki 07.06.2023 ♀ Fot. Jerzy Tomiak

Dolina Wieprzówki 07.06.2023 ♀ Fot. Jerzy Tomiak

  1. Status. Obok Ch.cristatus najpospolitszy i najbardziej rozpowszechniony gatunek z rodzaju; nieco rzadszy w górach
  2. Siedlisko. Wilgotne polany i łąki, oraz skraje lasów
  3. Wymiary. Długość ciała 6-7 mm
  4. Aktywność. Maj – lipiec
  5. Lokalizacja. Wielkopolskie, małopolskie
  6. Pokarm. Owady, nektar, spadź. Larwy drapieżne, rozwijają się w ściółce lub w martwym drewnie
  7. Podobne. Inne gatunki z rodzaju. Chrysopilus asiliformis ma żółte tylne uda. U Chrysopilus erythrophthalmus brak pasów na scutum lub są znacznie mniej wyraźne, a on sam jest większy. U Chrysopilus cristatus z tyłu głowy przynajmniej niektóre włoski są czarne, a pasy na scutum samicy są jaśniejsze
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Jerzy Tomiak Alek Brzozowski

Dolina Wieprzówki 31.05.2023 ♂ Fot. Jerzy Tomiak

Dolina Wieprzówki 06.06.2023 ♂ Fot. Jerzy Tomiak

Dolina Wieprzówki 06.06.2023 ♂ Fot. Jerzy Tomiak

Dolina Wieprzówki 06.06.2023 ♂ Fot. Jerzy Tomiak

Stary Gostyń 17.07.2016 ♂ Fot. Alek Brzozowski

Stary Gostyń 17.07.2016 ♂ Fot. Alek Brzozowski


avidal

Leave a Reply