Helophilus trivittatus – Gniłun

Syrphidae – Bzygowate
Nasz największy gniłun. Twarz pozbawiona czarnej pręgi. Tylne golenie żółte u nasady w 1/3.  Żółte plamy na tergicie 3 nie stykają się z żółtymi plamami na tergicie drugim. Tylne krawędzie wszystkich tergitów czarne. Przepaski na tergicie 4 zwykle bardziej wygięte u samca.

Las wiączyński 08.05.2011 Samiec

Las wiączyński 08.05.2011 Samiec

22.05.2013 Młynek

Łódź – Dolina Olechówki 22.05.2013

Widzew 06.08.2010 Samiec

Łódź – Widzew 06.08.2010 Samiec

Rogów 17.06.2011 Samica

Rogów 17.06.2011 Samica

  1. Liczebność. Pospolity i liczny
  2. Biotop. Łąki, parki, ogrody, przytorza, przydroża, skraje lasów, tereny ruderalne. Preferuje tereny wilgotne. Najmocniej zsynantropizowany gniłun
  3. Wymiary. 14-18 mm. Długość skrzydła 10.25-12.25 mm
  4. Czas lotu. Kwiecień – październik
  5. Lokalizacja. Łódzkie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Nektar, pyłek. Larwy filtrują wodę z zawiesiny organicznej
  7. Podobne. U pozostałych gniłunów występuje czarna pręga twarzowa. Parhelophilus versicolor i Parhelophilus frutetorum mają jasne tylne golenie, a Mesembrius peregrinus różni się układem plam i przepasek odwłokowych; przepaska na tergicie 3 jest zwykle szarawa
Las wiączyński 08.05.2011

Las wiączyński 08.05.2011

Lublinek 2014 Fot. Jacek Strojny

Łódź – Lublinek 2014 Fot. Jacek Strojny

Lublinek 2014 Fot. Jacek Strojny

Lublinek 2014 Fot. Jacek Strojny

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s