Tabanidae – Bąkowate
Oczy samicy z wielobarwnymi falistymi smugami, rozdzielone szerokim czołem. Oczy samca barwne tylko w dolnej części i połączone. Tułów i odwłok czarne; na tylnych krawędziach tergitów wąskie, jasnoszare przepaski. Spód odwłoka czarny. Skrzydła szaro i brunatno cętkowane. Czułki czarne; 2 człon całkowicie czarny. Pierwszy człon stosunkowo krótki, lśniący (pozbawiony opylenia) i bardzo silnie, beczułkowato zgrubiały.
Niemcy 10.07.2024 Fot. Felix Riegel
- Status. Szeroko rozsiedlona, lecz obserwowana zdecydowanie rzadko; zapewne nieliczna
- Siedlisko. Pastwiska, łąki, ugory, przydroża, skraje lasów, murawy, tereny ruderalne. Jusznica lata bezgłośnie i kłuje głównie w ręce (także w dłonie) i nogi. Nie jest płochliwa i można ją bez trudu strącić. Niemniej potrafi być bardzo uciążliwa, zwłaszcza jeśli do ataku przystępuje wiele osobników naraz.
- Wymiary. Długość ciała 8-11 mm
- Aktywność. Maj – lipiec/sierpień. Apogeum pojawu wcześniej w sezonie niż u pospolitej jusznicy deszczowej
- Lokalizacja. Niemcy
- Pokarm. Pyłek, nektar. Samice ssą też krew
- Podobne. U Haematopota italica pierwszy człon czułków jest dłuższy i smuklejszy, słabiej zgrubiały, u Haematopota pluvialis natomiast człon nasadowy jest nieco słabiej zgrubiały, a człony czułków 2 i 3 są częściowo czerwonobrązowe. Ogólnie identyfikacja nie jest prosta, szczególnie w terenie
- Uwagi. Autor obserwacji – Felix Riegel
- H.crassicornis w iNat
Czułki – człon nasadowy jest silnie zgrubiały i lśniący; kolejne człony całkowicie czarne Fot. Felix Riegel
Łódź 14.02.2025