Tachinidae – Rączycowate
Poprzednio w rodzaju Wagneria. Mała rączyca regularnie widywana jako biegającą w różnych kierunkach po piaskowym podłożu oraz w szybkim tempie rozkładająca i składająca skrzydła. Ciało ciemne, zwykle czarne z szarym opyleniem na głowie i na tułowiu; na scutum układa się się w dwa bardziej lub mniej wyraźne paski. Czułki wydłużone ale krótsze niż u innych gatunków rodzaju. Kaliptery duże i białe. Skrzydła silnie i jednolicie przyciemnione („infuzowane” z lekko brunatnym odcieniem) w przedniej części łącznie z komórką R5 i komórką dyskalną.
- Status. Najpospolitszy gatunek rodzaju
- Siedlisko. Plaże, wydmy, wrzosowiska, ale także niewielkie powierzchnie piasku
- Wymiary. Długość ciała 3.5-5.5 mm
- Aktywność. Kwiecień/maj – sierpień/październik; zwykle dwa pokolenia w sezonie
- Lokalizacja. Mazowieckie
- Pokarm. Larwy są parazytoidami gąsienic motyli Noctuidae rozwijającymi się w piaszczystym gruncie, głównie z rodzaju Agrotis
- Podobne. Inne, rzadziej spotykane gatunki rodzaju mają mniej wyraźne przyciemnienie na skrzydłach (z wyjątkiem rzadkiej Periscepsia prunaria) i dłuższe czułki
- Uwagi. Identyfikacja Theo Zeegers
- Uwagi. Autor obserwacji – Marek W.Kozłowski
- P.carbonaria w iNat
Warszawa 15.12.2023
