Redtenbacheria insignis

Tachinidae – Rączycowate
Bardzo nietypowa przedstawicielka podrodziny Phasiinae ( plemię Eutherini ), od której większości przedstawicieli ewidentnie odbiega pokrojem ciała i charakterystyką ubarwienia. Ciało szare z czarnymi podłużnymi pasami na tułowiu i odwłoku. Oczy u obu płci rozdzielone, ale u samca czoło znacznie węższe. Na wierzchniej stronie tułowia 3 szczecinki dc ( dorsocentral ) w rzędzie przed szwem tułowiowym i 4 szczecinki dc w rzędzie za szwem tułowiowym. Przed szwem czarne, cienkie, ale dobrze widoczne pionowe pasy w liczbie 5 ( centralny i 4 boczne ). Odwłok stosunkowo krótko oszczeciniony, jak na rączycę. Uda i golenie żółtobrązowe, lub żółtoczerwone ( golenie mogą być rozjaśnione tylko miejscami, a poza tym być czarne ).

Las wiączyński 01.03.2015

Las wiączyński 01.03.2015 Samiec

Las wiączyński 01.03.2015

Las wiączyński 01.03.2015

Las wiączyński 01.03.2015

Las wiączyński 01.03.2015

Las wiączyński 01.03.2015

Las wiączyński 01.03.2015

  1. Liczebność. Rzadka, tylko lokalnie bywa nieco liczniejsza
  2. Biotop. Lasy
  3. Wymiary. ?
  4. Czas lotu. Literatura podaje, że to gatunek letni. I tu pojawia się problem, bo moja obserwacja pochodzi z pierwszego dnia meteorologicznej wiosny… Jednakże Cezary Bystrowski poławiał samice już w kwietniu
  5. Lokalizacja. Łódzkie. Samca znalazłem pod korą powalonej brzozy
  6. Pokarm. Nektar. Jako gatunek żywicielski niektóre źródła podają Lymantria monacha ( brudnica mniszka ), ale nie jet to potwierdzona informacja; Cezary Bystrowski uważa ją za dyskusyjną. Pozostałe gatunki z Phasiinae rozwijają się w pluskwiakach
  7. Podobne. Liczne inne rączyce, jak również muchy z rodzin Muscidae, czy Calliphoridae. Jedyny przedstawiciel rodzaju
  8. Uwagi. Oznaczenie Stephane Lebrun, potwierdzenie oznaczenia Cezary Bystrowski
  9. UWAGA! Fotografie samca obejrzał Dr Tschorsnig ze Stuttgartu i wyraził duże wątpliwości, co do zasadności oznaczenia, głównie z powodu obecności mocnych szczecina apikalnych na scutellum, których u R.insignis być nie powinnno. Mimo to pozostawiam swoje fotografie w opisie gatunku do czasu, aż doczekają się jednoznacznej weryfikacji. Natomiast naszpilona samica z całą pewnością należy do opisywanego gatunku
  10. Edit. Miałem okazję spotkać się z Cezarym, który potwierdził swoje oznaczenie. U osobników, które znajdują się w jego kolekcji ( zdaje się, że to dwa okazy ) również pojawiają się mocne szczeciny apikalne na scutellum
Las wiączyński 01.03.2015

Las wiączyński 01.03.2015

Las wiączyński 01.03.2015

Las wiączyński 01.03.2015

Poniżej fotki naszpilonej samicy złowionej na wabik ( żółta miska ) w Czarnej Białostockiej przez Czarka

Samica - widoczne szerokie czoło

Samica – widoczne szerokie czoło

Samica - okaz z kolekcji Cezarego Bystrowskiego

Samica – okaz z kolekcji Cezarego Bystrowskiego

Samica - typowe dla gatunku jasne żółtobrązowe uda i golenie

Samica – typowe dla gatunku jasne żółtobrązowe uda i golenie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s