Siphona geniculata – Wyżerka łąkowa

Tachinidae – Rączycowate
Ubarwienie ciała szarożółtobrązowe. Oczy duże, czerwonobrązowe, u obu płci rozdzielone czołem. Palpi tak długie, jak 3 człon czułków, lub krótsze. Policzki z grupą 6-8 włosków poniżej szczecinek twarzowych. Scutum jednolicie ubarwione z 4-ema rzędami szczecinek centralnych (dorsocentral setae) za szwem tułowiowym. Tegule żółte, nie ciemniejsze od basicosty. Na 2-im tergicie dwie szczeciny zwane dorsal marginal bristles (istotna cecha diagnostyczna gatunku), które jednak sporadycznie mogą nie występować. Uda i golenie żółtobrązowe, stopy znacznie ciemniejsze. Skrzydła przezroczyste, bez plam; komórka R5 zamknięta.

S.geniculata

Dania – Esbjerg 06.10.2019 Fot. Maksymilian Syratt

S.geniculata.

Dania – Esbjerg 06.10.2019 Fot. Maksymilian Syratt

  1. Liczebność. Pospolita – zdecydowanie najliczniejszy gatunek z rodzaju
  2. Biotop. Głównie wilgotne łąki i skraje wilgotnych lasów
  3. Wymiary. Długość ciała 3.5-6 mm
  4. Aktywność. Maj – październik; kilka pokoleń w sezonie
  5. Lokalizacja. Dania. W Polsce w całym kraju
  6. Pokarm. Nektar, pyłek, spadź. Larwy są parazytoidami larw koziułek Tipulidae
  7. Podobne. Liczne inne gatunki z rodzaju, które odróżnić bardzo trudne; są one zdecydowanie rzadziej obserwowane. Część z nich różni się liczbą szczecinek dc (trzy w rzędzie), inne liczbą włosków na policzkach (tylko 2 do 6), ciemniejszymi od basicosty tegulami, czy też brakiem szczecinek na 2 tergicie
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Maksymilian Syratt
  9. Uwagi 2. Identyfikacja Theo Zeegers

Leave a Reply