Berytinus minor – Nibugar mniejszy

Berytidae – Smukleńcowate
Ciało wąskie i smukłe, brązowożółtawe. Głowa krótsza od przedplecza, z wyraźnym wyrostkiem czołowym; między oczami podłużne żeberka nie jaśniejsze od tła. Czułki 4-członowe – pierwszy człon czułków silnie wydłużony, zakończony ciemnym, buławkowatym zgrubieniem; drugi człon krótszy od członu czwartego. Tylne uda o lekko zgrubiałych i przyciemnionych wierzchołkach.

B.minor

Zielona Góra – Zawisze 16.04.2015 Fot. Ryszard Orzechowski

  1. Liczebność. Na południu kraju nierzadki, jednak niełatwo go odszukać
  2. Biotop. Łąki, polany, murawy, skraje lasów, ogrody
  3. Wymiary. Długość ciała 4-7 mm
  4. Czas lotu. Marzec – październik. Zimuje imago
  5. Lokalizacja. Lubuskie. W okolicach Łodzi zdecydowanie rzadki
  6. Pokarm. Soki roślinne z koniczyn, rzadziej z innych bobowatych
  7. Podobne. W Polsce występują jeszcze 4 inne gatunki z rodzaju – B.hirticornis i B.clavipes są przeciętnie większe ( od 6 do 11 mm ), natomiast B.signoreti i B.crassipes różnią się min. jaśniejszym od tła żeberkiem między oczami. U gatunków z rodzajów Metatropis i Gampsocoris brak wyrostka czołowego. Neides tipularius różni się min. stosunkiem długości członów czułków ( drugi człon dłuższy od członu czwartego )
  8. Uwagi. Autorem obserwacji jest Ryszard Orzechowski
  9. Uwagi 2. Identyfikacja Grzegorz Gierlasiński
  10. B.minor w bazie BioMap
  11. Więcej o gatunku
  12. Rozmieszczenie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s