Berytidae – Smukleńcowate
Ciało wąskie i smukłe, beżowożółtawe, relatywnie jasne. Głowa krótsza od przedplecza, z wyraźnym wyrostkiem czołowym; między oczami podłużne żeberka jaśniejsze od tła. Czułki 4-członowe – pierwszy człon czułków silnie wydłużony, zakończony ciemnym, buławkowatym zgrubieniem; drugi człon krótszy od członu czwartego. Pierwszy człon czułków jasny i pokryty relatywnie długimi włoskami (dłuższymi od średnicy czułków). Nogi bez ciemnych obrączek.
- Status. Bardzo rzadki, znany z historycznych stanowisk na południu Polski. Występowanie wymaga potwierdzenia
- Siedlisko. Murawy kserotermiczne i psammofilne, suche łąki, wydmy śródlądowe, inne suche trawiaste tereny o piaszczystym lub wapiennym podłożu
- Wymiary. Długość ciała 6-11 mm
- Aktywność. Wiosna – jesień. Zimuje imago
- Lokalizacja. Austria
- Pokarm. Soki roślinne – żeruje głównie na trawach, a rzadziej na roślinach zielnych
- Podobne. W Polsce występują jeszcze 4 inne gatunki z rodzaju – B.clavipes jest przeciętnie ciemniej i bardziej kontrastowo ubarwiony z krótszym owłosieniem pierwszego członu czułków. Berytinus minor i Berytinus signoreti są wyraźnie mniejsze. Nibugar krępy Berytinus crassipes ma ciemne obrączki na udach (na wszystkich lub przynajmniej na tylnych). U gatunków z rodzajów Metatropis i Gampsocoris brak wyrostka czołowego. Neides tipularius różni się m.in. stosunkiem długości członów czułków (drugi człon dłuższy od członu czwartego)
- Uwagi. Autor obserwacji – gernotkunz
- Rozmieszczenie
- B.hirticornisw iNat
Łódź 22.03.2025
