Andrenidae – Pszczolinkowate
Znana też jako pszczolinka podbiałowo-mniszkowa. Ciało ciemnobrązowe do czarnego, pokryte złocistymi i żółtawobrązowymi oraz szarobiałymi włoskami, dłuższymi u samicy – włoski te są szczególnie obfite na tułowiu, na nogach i na spodzie ciała, a także na nadustku. Tergity z przepaskami z żółtawych włosków na tylnych krawędziach; przepaski te mogą ulegać wytarciu. Wierzchołek odwłoka gęsto, żółto owłosiony.
- Status. Rzadka. Reprezentant entomofauny subponto-medyterraneńskiej, czyli południowoeuropejskiej. W Polsce odnaleziona w Pieninach, na Wyżynie Lubelskiej, w okolicach Przemyśla i w Małopolsce
- Siedlisko. Nasłonecznione skraje lasów, łąki, zakrzewione zb0cza o wystawie południowej. Gniazduje w ziemi
- Wymiary. Długość ciała 10-12 mm
- Aktywność. Marzec – maj
- Lokalizacja. Chiny, Austria
- Pokarm. Nektar. Dla larw samice gromadzą zapasy pyłku i nektaru – chętnie odwiedzają kwiaty mniszków i podbiałów. Samce regularnie obserwowane na kwitnących wierzbach
- Podobne. Liczne inne pszczolinki, zwłaszcza z grupy gatunkowej taraxaci (kilkanaście gatunków w zachodniej Palearktyce, jednak żade4n z nich nie występuje w naszym kraju). W Polsce można ja pomylić m.in z Andrena nigroaenea i Andrena humilis. Identyfikacja bez szczegółowych oględzin okazu obarczona dużym ryzykiem błędu
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Shan Gui Christoph Moning
- A.taraxaci w iNat
Łódź 07.02.2025





