Apidae – Pszczołowate
Poprzednio w rodzaju Psithyrus zdegradowanym obecnie do rangi podrodzaju. Owłosienie podstawowe ciała czarne. Żółte włoski obecne miejscowo na twarzy, szczycie głowy, na przedpleczu (tworzą dwie przepaski), na scutellum (układają się w sierpowata plamę) i na pierwszym segmencie odwłoka. Wierzchołek odwłoka pokryty białymi włoskami. Koszyczki u samicy ciemno owłosione. Głowa relatywnie krótka w zestawieniu z wieloma innymi trzmielami – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Skrzydła przyciemnione – cecha diagnostyczna podrodzaju Psithyrus.
Dania 12.05.2021 Fot. Erland Refling Nielsen
Dania 12.05.2021 Fot. Erland Refling Nielsen
- Status. Nieliczny i rzadko obserwowany, choć szeroko rozmieszczony avidal
- Siedlisko. Widne lasy i ich skraje, polany, wrzosowiska, torfowiska. Gniazda napowierzchniowe, rzadziej podziemne – chętnie w opuszczonych norach gryzoni i innych małych ssaków
- Wymiary. Samica 19-14 mm. Samiec 12-14 mm. Królowa 15-18 mm
- Aktywność. Marzec/kwiecień – wrzesień
- Lokalizacja. Dania
- Pokarm. Nektar. Dla larw samice gromadzą zapasy pyłku i nektaru – chętnie odwiedzają kwiaty wrzosowatych i jeżyn, a wczesną wiosną wierzb
- Podobne. Liczne inne gatunki z rodzaju są bardzo podobnie ubarwione – zwłaszcza Bombus hortorum. Można go odróżnić po dłuższej głowie (ewidentnie bardziej wyciągniętej twarzy). Bardzo podobny bywa także Bombus semenoviellus (twarz i koszyczki żółto owłosione, dłuższa twarz)
- Uwagi. Znanym pasożytem gniazdowym jest Bombus flavidus
- Uwagi 2. Autor obserwacji – Erland Refling Nielsen
- B.jonellus u Meadowlark
- B.jonellus w iNat
Łódź 18.11.2025