Chrysis chrysostigma – Złotolitka kokietka*

Chrysididae – Złotolitkowate
Głowa metalicznie zielononiebieska z dość obfitym, jasnym owłosieniem twarzy, czoła i policzków. Scutum czerwone, niekiedy ze złocistym, miejscowym połyskiem. Boczne płytki tułowia (pleuryty) są niebieskie. Tergity 1 i 2 intensywnie czerwone. Tergit 3 niebieski (łącznie z jego tylnym fragmentem zwanym apical rim) z czerwonymi plamkami bocznymi i węższym lub szerszym zaczernieniem wzdłuż przedniej krawędzi. Tylna krawędź tergitu 3-ego bardzo płytko powcinana – ząbki są krótkie i słabo zaostrzone.

Kotlina Sandomierska 2022 Fot. Grzegorz Kilijański

Kotlina Sandomierska 2022 Fot. Grzegorz Kilijański

Kotlina Sandomierska 2022 Fot. Grzegorz Kilijański

Kotlina Sandomierska 2022 Fot. Grzegorz Kilijański

  1. Liczebność. Gatunek zasiedlający głównie cały region śródziemnomorski, sporadycznie wykazywany z zachodniej i środkowej Europy. Nie wykazany z Polski aż do roku 2022 i obserwacji dokonanej przez autora załączonych fotografii. Gatunek nowy dla Polski, co zostało potwierdzone przez profesora Bogdana Wisniowskiego HIT INSEKTARIUM
  2. Biotop. Murawy psammofilne i kserotermiczne, inne ciepłe tereny otwarte
  3. Wymiary. Długość ciała 7.5-8.5 mm
  4. Aktywność. Od połowy maja do połowy sierpnia; samce do połowy lipca
  5. Lokalizacja. Kotlina Sandomierska. Najbliższe znane współczesne stanowisko znajduje się na Morawach
  6. Pokarm. Nektar, spadź. Larwy są pasożytami gniazdowymi żądłówek – gatunki żywicielskie pozostają nieznane ; larwy złotolitki najpierw pożerają larwę gospodarza, a nastepnie zgromadzone zapasy pożywienia
  7. Podobne. Najłatwiej pomylić ją z Chrysis viridula – jednak unikatowe ubarwienie 3-ego tergitu znacznie ułatwia identyfikację
  8. Uwagi. Autor obserwacji i identyfikacji – Grzegorz Kilijański
  9. Uwagi 2. Weryfikacja oznaczenia – profesor Bogdan Wiśniowski
  10. * – proponowana nazwa gatunkowa

Spreparowany okaz Fot. profesor Bogdan Wiśniowski


avidal

Leave a Reply