Chrysididae – Złotolitkowate
Głowa i tułów łącznie ze scutellum zielononiebieskie, u samicy często ze złocistymi refleksami. Odwłok czerwony. Tylna krawędź ostatniego (trzeciego) tergitu z czterema ostrymi ząbkami. Dwie ciemne plamy na spodzie odwłoka relatywnie krótkie i o lekko zaokrąglonych krawędziach. Żuwaczki cienkie.
- Status. Rzadka, wykazywana głównie z południa kraju LC
- Siedlisko. Skraje lasów, inne tereny zadrzewione, ściany drewnianych budynków
- Wymiary. Długość ciała samicy 7.5-11 mm, samca 7.5-9 mm
- Aktywność. Połowa maja – sierpień; zwykle dwa pokolenia w sezonie
- Lokalizacja. Finlandia, Francja
- Pokarm. Spadź, nektar. Larwy są parazytoidami rozwijających się w drewnie larw z rodzajów Ancistrocerus i Odynerus
- Podobne. Liczne inne złotolitki, które najłatwiej odróżnić po rozleglejszych ciemnych plamach na spodzie odwłoka (np. u Chrysis longula, u której dodatkowo żuwaczki sa szersze) i po ząbkowaniu ostatniego tergitu
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Marie Lou Legrand Pentti Ketola
- Ch.impressa w iNat
Łódź 25.04.2026



