Parnopes grandior – Sawczynka piaskowa

Chrysididae – Złotolitkowate
Głowa i tułów zielone. Tegule uderzająco duże, zakrywające podstawy skrzydeł. Odwłok dwubarwny – pierwszy tergit metalicznie zielonozłoty, kolejne tergity matowo czerwone, ewentualnie z miejscowymi, fioletowymi refleksami. U samicy odwłok składa się z 3-ech widocznych tergitów, u samca z 4-ech.

Wielkopolska 25.07.2020 ♀ Fot. Łukasz Budnik

Wielkopolska 25.07.2020 ♀ Fot. Łukasz Budnik

Wielkopolska 25.07.2020 ♀ Fot. Łukasz Budnik

Wielkopolska 25.07.2020 ♀ Fot. Łukasz Budnik

  1. Liczebność. Zdecydowanie rzadka i sporadycznie obserwowana. Czerwona Księga kat.CR. Czerwona Lista kat.EN
  2. Biotop. Nasłonecznione, piaszczyste tereny otwarte, w tym wrzosowiska, wydmy śródlądowe, murawy psammofilne
  3. Wymiary. Długość ciała samicy 8-12 mm, samca 8-12,5 mm – największa krajowa złotolitka
  4. Aktywność. Koniec czerwca, lipiec i pierwsza połowa sierpnia; samce właściwie tylko w lipcu. Jedno pokolenie w sezonie
  5. Lokalizacja. Wielkopolskie, gdzie obok Wyżyny Sandomierskiej i Mazowsza była najczęściej obserwowana
  6. Pokarm. Nektar; chętnie odwiedza kwiaty zawciągu i macierzanki. Larwy są parazytoidami larw Bembix rostrata
  7. Podobne. Dzięki okazałym rozmiarom, rozbudowanym tegulom i charakterystycznemu ubarwieniu odwłoka jedna z najłatwiejszych do rozpoznania złotolitek – jedyny krajowy i europejski reprezentant rodzaju
  8. Uwagi. Autorem obserwacji jest Łukasz Budnik
  9. Więcej o gatunku

Żółta strzałka wskazuje uderzająco rozbudowaną tegulę – cechę diagnostyczna gatunku Fot. Łukasz Budnik

 

2 thoughts on “Parnopes grandior – Sawczynka piaskowa

Leave a Reply