Parnopes grandior – Sawczynka piaskowa

Chrysididae – Złotolitkowate
Głowa i tułów zielone. Tegule uderzająco duże, zakrywające podstawy skrzydeł. Odwłok dwubarwny – pierwszy tergit metalicznie zielono-złoty, kolejne tergity matowo czerwone, ewentualnie z miejscowymi, fioletowymi refleksami. U samicy odwłok składa się z 3-ech widocznych tergitów, u samca z 4-ech.

Wielkopolska 25.07.2020 ♀ Fot. Łukasz Budnik

Pojezierze Łęczyńskie 12.07.2023 Fot. Michał Gałan

Wielkopolska 25.07.2020 ♀ Fot. Łukasz Budnik

Pojezierze Łęczyńskie 12.07.2023 Fot. Michał Gałan

Łuków 04.07.2022 Fot. Ricosz

  1. Status. Zdecydowanie rzadka i sporadycznie obserwowana. Edit 2024: wydaje się powoli lecz systematycznie zwiększać liczebność i zasięg EN EN HIT INSEKTARIUM
  2. Siedlisko. Nasłonecznione, piaszczyste tereny otwarte, w tym wrzosowiska, wydmy śródlądowe, murawy psammofilne
  3. Wymiary. Długość ciała samicy 8-12 mm, samca 8-12,5 mm – największa krajowa złotolitka
  4. Aktywność. Koniec czerwca, lipiec i pierwsza połowa sierpnia; samce właściwie tylko w lipcu. Jedno pokolenie w sezonie
  5. Lokalizacja. Wielkopolskie (gdzie obok Wyżyny Sandomierskiej i Mazowsza była najczęściej obserwowana), lubelskie, mazowieckie
  6. Pokarm. Nektar; chętnie odwiedza kwiaty zawciągu i macierzanki. Larwy są parazytoidami larw Bembix rostrata
  7. Podobne. Dzięki okazałym rozmiarom, zgrubiałymym tegulom i charakterystycznemu ubarwieniu odwłoka jedna z najłatwiejszych do rozpoznania złotolitek – jedyny krajowy i europejski reprezentant rodzaju
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Witold Siekierzyński Michał Gałan Ewa Rauner Łukasz Budnik Ricosz
  9. Więcej o gatunku
  10. P.grandior w iNat

Żółta strzałka wskazuje uderzająco rozbudowaną tegulę – cechę diagnostyczną gatunku Fot. Łukasz Budnik

Sewerynów 20.06.2024 Fot. Witold Siekierzyński

Puławy 30.06.2023 ♀ Fot. Ewa Rauner

Pojezierze Łęczyńskie 12.07.2023 Fot. Michał Gałan

Wielkopolska 25.07.2020 ♀ Fot. Łukasz Budnik

Wielkopolska 25.07.2020 ♀ Fot. Łukasz Budnik

Pojezierze Łęczyńskie 12.07.2023 Fot. Michał Gałan

Sewerynów 20.06.2024 Fot. Witold Siekierzyński


avidal

9 thoughts on “Parnopes grandior – Sawczynka piaskowa

  1. Spotkałem (na 99%) w mazowieckim. Mam tu „zaprzyjaźnione” siedlisko Bembix rostrata, które obserwuję trzeci rok. W tym roku spotkałem te złotolitki. Wrzucę za chwilę na iNaturalist, to pewnie ktoś zweryfikuje.

    • W razie czego mogę na priv podpowiedzieć lokalizację. Jeszcze dzisiaj rano kręciły się po okolicy. Chociaż mniej niż kilka dni temu.

Skomentuj przemek laskowskiAnuluj pisanie odpowiedzi