Ichneumonidae – Gąsienicznikowate
Samica. Głowa czarna. Tułów czarny; scutellum bladożółte. Stylik czarny. Kolejne dwa tergity pomarańczowe do czerwonych. Trzy ostatnie segmenty czarne z jasnymi plamami na tergitach. Uda czarne. Golenie żółte z czarnymi obrączkami apikalnymi na drugiej i trzeciej parze nóg. Czułki czarne z rozjaśnionymi członami środkowymi. Samiec. Głowa czarna z żółto podkreślonymi wewnętrznymi krawędziami oczu. Tułów czarny z parą skośnych, żółtych pasów na scutum. Scutellum żółte. Odwłok dwubarwny – stylik czarny, kolejne dwa tergity żółte z wyraźna tendencją do wykształcania klinowatych, czarnych plam po środku. Następny tergit często żółty w przedniej części, czarny w części tylnej – lub całkowicie czarny. Wierzchołek odwłoka czarny. Przednie i środkowe nogi żółte, niekiedy z czarnymi, rozmytymi lampasami na udach. Tylne uda czarne z żółtymi nasadami. Tylne golenie dwubarwne, żółto-czarne. Czułki czarne, bez rozjaśnionych członów środkowych. Skrzydła u obu płci słabo przyciemnione; zwierciadełko 5-kątne.
Wielka Puszcza 02.07.2025 ♂ Fot. Jerzy Tomiak
Wielka Puszcza 02.07.2025 ♂ Fot. Jerzy Tomiak
- Status. Liczebność trudna do oszacowania – zapewne nierzadki. Obserwowany sporadycznie lub nierozpoznawany
- Siedlisko. Lasy, polany, zarośla, łąki, ogrody, przydroża
- Wymiary. Długość ciała 8-15 mm
- Aktywność. Kwiecień – wrzesień. Zimują samice
- Lokalizacja. Małopolskie
- Pokarm. Spadź, rosa, nektar. Larwy są parazytoidami gąsienic wielu różnych gatunków motyli dziennych i nocnych, zwłaszcza z rodzin Notodontidae, Noctuidae i Erebidae
- Podobne. Inne, podobnie ubarwione gąsieniczniki różnią się detalami ubarwienia; m.in. brak u nich klinowatych czarnych wcięć na żółtych tergitach – szczególnie podobny bywa Ichneumon molitorius (skrzydła silniej przyciemnione)
- Uwagi. Autor obserwacji – Jerzy Tomiak
- I.confusor w iNat
Rodzaj Ichneumon - Gąsienicznik
Łódź 04.07.2025