Ichneumonidae – Gąsienicznikowate
Głowa czarna łącznie z twarzą i nadustkiem. Brak żółtego obwiedzenia wewnętrznych krawędzi oczu. Scutum i scutellum całkowicie czarne – lub scutum z żółtymi akcentami w przednich i tylnych kątach. Pleuryty (boczne płytki tułowia) miejscowo gęsto punktowane i zauważalnie, siwoszaro owłosione (w dolnej, środkowej ich części) – istotne cechy diagnostyczne gatunku. Tergity czarne z jasno podkreślonymi tylnymi krawędziami. Biodra czerwone lub czarne. Tylne krętarze samicy czerwone. Tylne uda zawsze w większości czerwone. Tylne golenie czarne z białymi, a często także z pomarańczowymi obrączkami. Tylne stopy bardzo kontrastowo, ciemno i jasno obrączkowane. Skrzydła przezroczyste z żółtawą plamą na pterostigmie; zwierciadełko 4-kątne. Czułki u obu płci bez białych członów środkowych (bez białych obrączek). Trzonek czułków czarny z białożółtą nasadą. Należy do podrodziny Pimplinae.

Niemcy 08.11.2020 Fot. Felix Riegel

1. Status. Pospolity
2. Siedlisko. Plastyczny ekologicznie, spotykany zarówno w lasach jak i w otwartych biotopach; nie stroni od terenów ruderalnych i miejskich
3. Wymiary. Długość ciała 3-15 mm (bez pokładełka); długość ciała zależna rozmiaru od gatunku żywicielskiego
4. Aktywność. Kwiecień – wrzesień. Zimuje przedpoczwarka
5. Lokalizacja. Niemcy
6. Pokarm. Spadź, rosa, nektar. Larwy są parazytoidami poczwarek motyli małej i średniej wielkości z wielu różnych rodzin, a także hyperparazytoid larw Braconidae, Ichneumonidae i Tachinidae
7. Podobne. W Polsce występuje co najmniej 7 innych gatunków z rodzaju, na pierwszy rzut oka bardzo podobnych. W zależności od gatunku można je odróżnić po detalach ubarwienia nóg, tergitów i trzonka czułków oraz po punktowaniu pleurytów
8. Uwagi. Autor obserwacji – Felix Riegel
9. I.alternans w iNat

Łódź 05.06.2026

avidal