Ichneumonidae – Gąsienicznikowate
Twarz samicy czarna, twarz samca żółta. Szczyt głowy czarny u obu płci. Tułów czarny z żółtymi plamami barkowymi. Pleuryty (boczne płytki tułowia) samicy czarne. Pleuryty samca z rozległymi żółtymi znaczeniami. Scutellum z żółtą plamą. Odwłok czarny z bladożółtymi tylnymi krawędziami tergitów. Pokładełko krótkie i trudno dostrzegalne. Czułki bez jasnego pierścienia u żadnej z płci. Tylne biodra czerwone – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Nogi od żółtych po czerwone poza czarnymi lub ciemnobrązowymi: tylnymi stopami, wierzchołkami stóp pierwszej i drugiej pary, wierzchołkami tylnych goleni. Skrzydła przeźroczyste; brak wykształconego zwierciadełka.
- Status. Liczebność trudna do oszacowania. Zapewne pospolity
- Siedlisko. Lasy, zarośla, parki, ogrody, polany; plastyczny ekologicznie
- Wymiary. Długość ciała około 6 mm
- Aktywność. Wiosna – jesień
- Lokalizacja. Niemcy, Francja
- Pokarm. Imagines zlizują spadź i odwiedzają kwiaty, których nektarem się pożywiają. Larwy są parazytoidami larw bzygowatych z plemienia Syrphini – jak zresztą wszystkie gatunki z bardzo blisko spokrewnionych rodzajów Homotropus i Syrphoctonus – dawnej gatunki te należały do tego samego rodzaju
- Podobne. Inne gatunki z obu niemal bliźniaczych rodzajów (w Polsce jeszcze co najmniej 17) różnią się w zależności od gatunku rzeźbą mesoscutum, proporcjami długości i szerokości pierwszego tergitu, ubarwieniem tylnych bioder (tylko S.tarsatorius ma czerwone tylne biodra) i goleni. Samce wielu gatunków nie mają żółtych plam barkowych. Zwierciadełko może być zamknięte lub takiego zwierciadełka może nie być – w zależności od tego, czy wykształcona jest żyłka 3rs-m zamykająca zwierciadełko od strony wierzchołkowej skrzydła
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Marie Lou Legrand Gotthard Krug
- Uwagi 2. Nazwy rodzajowa i gatunkowa nadane przez Insektarium
- S.tarsatorius w iNat
Łódź 10.01.2026






Liczebność trudna nie rudna.
Tak, zjadło literkę