Ichneumonidae – Gąsienicznikowate
Wewnętrzne krawędzie oczu biało podkreślone. Głowa i tułów czarne. Odwłok całkowicie czerwony. Biodra i krętarze czarne. Uda w znacznej mierze czarne. Tylne uda zgrubiałe. Kolana białe. Czułki u obu płci z rozjaśnionymi członami zaśrodkowymi tworzącymi szeroką biała obrączkę. Skrzydła przeźroczyste. Pterostigma dwubarwna (z jasną plamą nasadową). Brak wykształconego zwierciadełka.
- Status. Liczebność trudna do oszacowania; obserwowany rzadko. Notowany m.in. z Ojcowskiego PN i z okolic Warszawy
- Siedlisko. Głównie lasy
- Wymiary. Długość ciała 8-20 mm; zwykle 10-14 mm
- Aktywność. Kwiecień – sierpień
- Lokalizacja. Niemcy
- Pokarm. Larwy są pasożytami larw owadów ksylofagicznych i kambiofagicznych (rozwijających się w środowisku podkorowym) – wśród gatunków żywicielskich wymienia się Ergates faber oraz gatunki zerujące w dębach
- Podobne. Inne gąsieniczniki o zbliżonym ubarwieniu ciała. I tak np. odwłok u Xorides sepulchralis jest dwubarwny, czerwono-czarny
- Uwagi. Autor obserwacji – wp-polzin
- X.filiformis w iNat
Łódź 13.03.2024

