Ichneumonidae – Gąsienicznikowate
Głowa i tułów łącznie ze scutellum są czarne. Wewnętrzne krawędzie oczu jasno obrzeżone. Odwłok smukły, wystający poza skrzydła, dwubarwny – w przedniej części tergity czerwone, w tylnej czarne. Pokładełko niemal tak długie jak odwłok. Krętarze czarne z białą plamką apikalną. Tylne uda zgrubiałe z czerwoną obrączką nasadową. Golenie czerwonobrązowe z białymi kolanami. U obu płci białe człony czułków tworzą obrączkę za połową ich długości. Skrzydła przeźroczyste z dwubarwna pterostigmą; zwierciadełko niewykształcone.
- Status. Liczebność trudna do oszacowania; zapewne pospolity
- Siedlisko. Głównie lasy
- Wymiary. Długość ciała przeciętnie 9-14 mm; sporadycznie spotyka się nieco mniejsze ale i wyraźnie większe osobniki; rozmiar zależny m.in. od wielkości osobnika żywicielskiego larwy
- Aktywność. Kwiecień – sierpień
- Lokalizacja. Podkarpackie
- Pokarm. Larwy są pasożytami zewnętrznymi larw kózek Cerambycidae – wymienia się Saperda scalaris, Saperda populnea i Arhopalus rusticus
- Podobne. Inne gąsieniczniki o zbliżonym ubarwieniu ciała. I tak np. u Xorides filiformis odwłok jest całkowicie czerwony
- Uwagi. Autor obserwacji – Marcin Szot
- X.sepulchralis w iNat
Łódź 13.06.2023



