Orussidae – Wnikowate
Ciało czarne lub ciemnobrązowe; odwłok bez czerwonych akcentów. Czoło z parą jasnych, niemal stykających się ze sobą plam. Czułki czarne, za wyjątkiem białych członów 4-6; u samicy 10-członowe, u samca 11-członowe. Uda czarne z białymi kolanami; golenie z białymi lampasami. Skrzydła przednie z dwiema rozległymi ciemnymi przepaskami poprzecznymi; wierzchołki skrzydeł przezroczyste. Pokładełko niewidoczne.
- Status. Zdecydowanie rzadki, odnaleziony po raz pierwszy w 2014 roku. Wykazany z Mazowsza i z Dolnego Śląska – a teraz także z Zielonogórskiego Lasu Odrzańskiego HIT INSEKTARIUM
- Siedlisko. Lasy, opuszczone sady i ogrody
- Wymiary. Długość ciała – nie przekracza 10 mm
- Aktywność. Kwiecień – lipiec
- Lokalizacja. Lubuskie
- Pokarm. Larwy są ektoparazytoidami larw bogatków Buprestidae oraz larw innych owadów saproksylofagicznych. Samica wyszukuje je dzięki sensorom w czułkach i przednich nogach. Jajo składa nie w ciało larwy gospodarza, lecz obok, w wydrążony przez nią chodnik
- Podobne. Drugi krajowy gatunek z rodzaju – przeciętnie zauważalnie większego Orussus abietinus łatwo odróżnić po czerwonym odwłoku
- Uwagi. Autor obserwacji – Ryszard Orzechowski
- O.unicolor w iNat
Łódź 20.05.2024

