Cryptocheilus fabricii – Okrążel białoplamek

Pompilidae – Nastecznikowate
Głowa czarna. Przy wewnętrznych krawędziach oczu białe, wydłużone plamy, które niekiedy mogą być silnie zredukowane. Tułów w znacznej mierze czarny. Propodeum i częściowo metapostnotum są czerwone – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Odwłok czarny – na 2 i 3 tergicie pary białych plam; u samicy para białych, położonych blisko siebie plam także na tergicie 4. Ubarwienie nóg zmienne – zwykle tylne uda w znacznej mierze czerwone, przednie golenie miejscowo zaczerwienione; środkowe i tylne golenie od całkowicie czarnych do niemal całkowicie czerwonych. Stopy najczęściej czarne. Skrzydła przezroczyste poza przyciemnionymi wierzchołkami.

Łódź – BRUS 24.07.2020 ♀

Łódź – BRUS 24.07.2020 ♀

Łódź – BRUS 24.07.2020 ♀ Widoczne czerwone propodeum – cecha diagnostyczna gatunku

Łódź – BRUS 24.07.2020 ♀

  1. Liczebność. Rzadki, lokalnie bywa liczny – zwłaszcza na Wyżynie Sandomierskiej. Czerwona Lista kat. VU
  2. Biotop. Nasłonecznione skraje lasów, łąki, murawy kserotermiczne, murawy psammofilne, piaszczyste tereny otwarte. Gniazduje w ziemi
  3. Wymiary. Samica 9.5-14 mm. Samiec 6.5-10 mm
  4. Aktywność. Czerwiec – sierpień; samce do lipca
  5. Lokalizacja. Łódzkie – jest to pierwsza obserwacja z Łodzi; najbliższe znane stanowisko znajduje się w Burzeninie (Góra Charlawa, 2007)
  6. Pokarm. Nektar, pyłek, spadź; chętnie odwiedza baldachy. Dla larw samice łowią pająki z rodzin Thomisidae, Lycosidae GnaphosidaeMiturgidae (Cheiracanthium). Dla każdej larwy przynosi tylko jednego pająka
  7. Podobne. Pozostałe dwa krajowe gatunki z rodzaju, a także opylce z rodzaju Episyron najłatwiej odróżnić po czarnym propodeum

Leave a Reply