Vespidae – Osowate
Ciało smukłe, silnie wydłużone. Nadustek samicy czarny – nad nim para czarnych, żółto lub biało rozdzielonych plam stykających się z wewnętrznymi krawędziami oczu. Potylica (głowa za oczami) bardzo krótko owłosiona – podstawowa cecha diagnostyczna gatunku, wyraźnie dostrzegalna pod powiększeniem lub w silnym zbliżeniu. Tułów z wydatną żółtą przepaską na prescutum; przepaska ta może być bladożółta, niemal biała – jak i jaskrawo żółta. Tarczka z parą żółtych plam. Zatarczka z żółta przepaską. Stylik z parą żółtych plam brzeżnych w połowie długości oraz z silnie powcinana przepaską apikalną – przepaska ta przypomina koronę. Odwłok gruszkowaty, czarny z żółtymi plamami i przepaskami. Nogi żółte. Czułki czarne z żółtą od spodu nóżką (pedicel) oraz z żółtymi wierzchołkami u samca.
- Status. Skrajnie rzadka. Nie znam żadnych współczesnych stanowisk w naszym kraju. Nie umieszczona na Czerwonej Liście
- Siedlisko. Gatunek wybitnie termofilny zasiedlający wygrzane łąki, murawy, polany i inne tereny otwarte – chętnie ukwiecone
- Wymiary. Długość ciała samicy 12-17 mm, samca 10-15 mm
- Aktywność. Czerwiec– sierpień; na południu zasięgu aktywna do późnej jesieni
- Lokalizacja. Ukraina
- Pokarm. Nektar, soki roślinne. Larwy entomofagiczne, pożerają sparaliżowane gąsienice motyli; rzadziej larwy rośliniarek (Tenthredninidae, Cimbicidae)
- Podobne. U pozostałych krajowych gatunków z rodzaju owłosienie potylicy jest znacznie dłuższe. Na południu Europy występuje bliźniaczo podobna Eumenes dubius o równie krótko owłosionej potylicy
- Uwagi. Autor obserwacji – Efarilis
- E.sareptanus w iNat
Łódź 15.08.2026



