Vespidae – Osowate
Poprzednio pod nazwą Stenodynerus teutonicus. Głowa czarna z żółtymi plamkami przy nasadzie czułków oraz za oczami. Nadustek samicy czarny, samca żółty. Scutum czarne z parą żółtych plam na przedpleczu. Propodeum stromo opada za zatarczką. Uda czarne co najwyżej w 2/3 długości (często czarne tylko u nasady) – poza tym żółtoczerwone. Golenie i stopy żółtoczerwone. Czułki czarne. Tegule żółte, sporadycznie rudoczerwone. Odwłok czarny z żółtymi przepaskami na tergitach 1 i 2. Skrzydła lekko przyciemnione; w przednim skrzydle 3 komórki kubitalne Cu, przy czym Cu1 największa – tak duża, jak dwie kolejne komórki łącznie.
Austria 31.08.2020 Fot. gernotkunz
Austria 31.08.2020 Fot. gernotkunz
- Status. Skrajnie rzadka, wykazana współcześnie jedynie z Pienin, a historycznie z kilku rozproszonych stanowisk w całym kraju – w tym z Gór Świętokrzyskich DD
- Siedlisko. Ciepłe tereny otwarte i półotwarte – w tym murawy kserotermiczne, przydroża i przytorza, ogrody
- Wymiary. Długość ciała samicy 7.5-9 mm, samca 6-7.5 mm
- Aktywność. Czerwiec – sierpień
- Lokalizacja. Austria
- Pokarm. Nektar, soki roślinne. Dla larw samica łowi gąsienice małych motyli (Gelechiidae, Psychidae, Pyralidae, Tortricidae i inne) oraz okazjonalnie larwy stonkowatychChrysomelidae. Gniazduje zwykle w łodygach roślin; jedno z gniazd odnaleziono w torebce nasiennej lepnicy białej (znanej też jako bniec biały – stąd nazwa gatunkowa)
- Podobne. Przede wszystkim Stenodynerus dentisquama, u której uda są czarne z czerwonawą plamką wierzchołkową oraz Stenodynerus bluethgeni, u której propodeum za zatarczką jest wydłużone. Także pozostałe gatunki z rodzaju oraz nibolice z rodzaju Microdynerus
- Uwagi. Autor obserwacji – gernotkunz
- S.steckianus w iNat
Łódź 02.03.2024