Batia lunaris – Klinka księżycówka

Oecophoridae – Płożkowate
Skrzydła przednie ochrowożółte; u wytartych osobników miejscami białosrebrzyste. Brunatna lub czarna, jasno obrzeżona plama dochodząca do tylnego brzegu skrzydła w zarysie trójkątna; u niektórych osobników wyraźnie zwężona, przypominająca sierp księżyca – stąd nazwa gatunkowa. Strzępina długa, intensywnie żółtopomarańczowa, zwykle ciemniejsza od tła skrzydeł. Tylne skrzydła relatywnie wąskie.

Belgia 19.06.2021 Fot. Gilles San Martin

Szczecin 08.06.2024 Fot. Andrzej Chruślak

Szczecin 08.06.2024 Fot. Andrzej Chruślak

Austria – Korneuburg 24.06.2022 Fot. gernotkunz

  1. Status. Zdecydowanie rzadka, obserwowana bardzo sporadycznie. W Polsce na nielicznych, rozproszonych stanowiskach – odnaleziona na Podkarpaciu i w zachodniopomorskim
  2. Siedlisko. Lasy i ich skraje, ukwiecone łąki i polany, ogrody
  3. Wymiary. Rs 7-10 mm
  4. Okres lotu. Czerwiec – sierpień
  5. Lokalizacja. Austria, Belgia, Polska – zachodniopomorskie
  6. Pokarm. Nektar. Gąsienice rozwijają się w martwym drewnie – uznawane za ksylofagiczne lub mykofagiczne
  7. Podobne. Batia internella i Batia lambdella są zauważalnie większe
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Andrzej Chruślak gernotkunz Gilles San Martin
  9. Uwagi 2. Nazwy gatunkowa i rodzajowa nadane przez Insektarium
  10. B.lunaris na Lepiforum
  11. B.lunaris w iNat

Łódź 06.03.2023

avidal

Zostaw odpowiedź