Hemipenthes maurus – Żałobnica białopasa

Bombyliidae – Bujankowate
Ciało ciemne. Z tyłu głowy kreza ze złotawych włosków. Wierzch tułowia czarny z dwiema białymi, lub bladożółtymi pręgami bocznymi. Scutellum czarne. Odwłok czarny z białymi przepaskami poprzecznymi; przepaska na 5-tym tergicie bywa żółta. Skrzydła z czarnobrunatnym deseniem charakterystycznym dla gatunku; krótka, szeroka przepaska niemal dochodzi do tylnej krawędzi skrzydła. Wierzchołek komórki radialnej R1 zaciemniony – istotna cecha diagnostyczna gatunku.

H.maurus

Lubelskie 19.07.2017 Fot. Michał Gałan

H.maurus

Lubelskie 28.07.2018 Fot. Michał Gałan

H.maurus

Lubelskie 21.07.2018 Fot. Michał Gałan

  1. Liczebność. Rzadka
  2. Biotop. Skraje lasów, murawy kserotermiczne, murawy psammofilne
  3. Wymiary. Długość ciała 6-12 mm
  4. Aktywność. Czerwiec – sierpień
  5. Lokalizacja. Lubelskie, pomorskie, Bieszczady
  6. Pokarm. Nektar. Larwy pożerają larwy gąsieniczników Ichneumonidae  i rączyc Tachinidae
  7. Podobne. Przede wszystkim Hemipenthes morio, u którego wierzchołek komórki radialnej R1 jest przezroczysty. Inne bujankowate o ciemnych skrzydłach różnią się kształtem tego zaciemnienia
  8. Uwagi. Autorami obserwacji są Peter Senn, Andrzej KucharskiMichał Gałan
Hem.maurus

Orelec 09.07.2018 Fot. Andrzej Kucharski

Gdynia 11.07.2020 Fot. Peter Senn

H.maurus

Uherce Mineralne 07.07.2018 Fot. Andrzej Kucharski

Gdynia 11.07.2020 Fot. Peter Senn

H.maura

Uherce Mineralne 07.07.2018 Fot. Andrzej Kucharski

Leave a Reply