Conopidae – Wyślepkowate
Ubarwienie czarno-żółte. Proboscis (trąbka, ryjek) długie, ułożone skośnie. Głowa powyżej nasady czułków żółta z dużą czarną plamą. Odwłok bez silnego przewężenia u nasady, wygięty do dołu w tylnej części; tergity 1-3 z przewagą barwy czarnej. Scutellum czarne. Na pleurytach (boki tułowia) wąskie pasmo srebrnych włosków biegnących od nasady skrzydła do biodra drugiej pary nóg. Tylne krawędzie tergitów z żółtymi przepaskami. Skrzydła przyciemnione wzdłuż krawędzi kostalnej.
- Status. Rzadki
- Siedlisko. Łąki, skraje lasów, polany, zarośla, ogrody, przydroża
- Wymiary. Długość ciała 9-12 mm
- Aktywność. Maj – sierpień
- Lokalizacja. Podkarpackie
- Pokarm. Nektar i pyłek. Larwy pasożytują wewnątrz odwłoków trzmieli Bombus, być może także innych żądłówek
- Podobne. U najbardziej podobnego Conops quadrifasciatus głowa powyżej nasady czułków jest w przeważającej mierze czarna. Wyślepkowate z rodzajów Leopoldius i Abrachyglossum mają krótkie proboscis. Gatunki z rodzaju Physocephala mają wyraźnie węższy u nasady odwłok. Długoczułkie bzygowate Ceriana conopsoides i Sphiximorpha subsessilis różnią się m.in. użyłkowaniem, niewygiętym ku dołowi odwłokiem i budową czułków
- Uwagi. Autor obserwacji – Andrzej Kucharski
- C.strigatus w iNat
Łódź 17.03.2026
