Muscidae – Muchowate
Poprzednio pod nazwą Muscina pabulorum. Oczy samicy rozdzielone szerokim, a samca bardzo wąskim czołem. Ubarwienie ciała szare, często z niebieskim połyskiem. Na scutum ciemniejsze od tła, podłużne smugi. Scutellum z  rozjaśnionym wierzchołkiem – cecha diagnostyczna rodzaju. Nogi czarne. Czułki czarne poza czerwonawą nasadą członu 3-ego. Skrzydła przezroczyste; komórka R5 otwarta. Żyłka M1 relatywnie słabo łukowato wygięta.

Gostyń 18.08.2007 ♂ Fot. Alek Brzozowski

1. Status. Pospolita i liczna
2. Siedlisko. Lasy, parki, ogrody, zarośla, łąki, polany, tereny ruderalne. Chętnie przesiadują na powalonych drzewach
3. Wymiary. Długość ciała 6-10.5 mm
4. Aktywność. Kwiecień – październik
5. Lokalizacja. Wielkopolskie
6. Pokarm. Nektar, pyłek, spadź, soki wypływające z ran na drzewach, inne substancje płynne. Larwy saprofagiczne (w tym koprofagiczne) – rozwijają się w padlinie i w ekskrementach; pożerają również larwy innych owadów
7. Podobne. Przede wszystkim Muscina levida, u której komórka R5 jest szerzej otwarta, oraz Muscina pascuorum, którą można odróżnić po silniej wygiętej żyłce M1 oraz mniej zaczerwienioną nasadą 3-ego członu czułków. Pospolita Muscina stabulans różni się dwubarwnymi udami
8. Uwagi. Autor obserwacji i identyfikacji – Alek Brzozowski
9. M.prolapsa w iNat

Łódź 16.09.2020

avidal