Gymnocheta viridis

Tachinidae – Rączycowate
Ciało opalizująco zielone, niekiedy mieniące się miedzianym odcieniem, mocno oszczecinione. Oczy owłosione. Nogi czarne. Komórka R5 zamknięta. Należy do plemienia Ernestini.

Las wiączyński 05.05.2013

Las wiączyński 05.05.2013

Ciebłowice 23.04.2015

Ciebłowice 23.04.2015

Ciebłowice 23.04.2015

Ciebłowice 23.04.2015

  1. Liczebność. Pospolita i zwykle bardzo liczna
  2. Biotop. Skraje lasów, łąki, zarośla, ogrody, parki. Chętnie siada na suchych trawach i na pniach
  3. Wymiary. 6-11 mm
  4. Czas lotu. Marzec – czerwiec, z apogeum na przełomie kwietnia i maja
  5. Lokalizacja. Łódzkie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Nektar. Larwy żerują w gąsienicach sówek Photedes minima, Photedes pygmina i Apamea secalis, oraz miernikowca Scotopteryx chenopodiata
  7. Podobne. Bardzo rzadka w całej Europie Gymnocheta magna z Polski dotąd nie została wykazana, ale jest ku temu szansa; różni się wielkością i metalicznie zielonymi fragmentami ud. Również bardzo rzadka i bardzo podobna jest wykazywana z Polski Chrysosomopsis aurata. Pojawia się jednak później w sezonie, a subtelne różnice tkwią min. w ilości szczecinek tułowiowych i użyłkowaniu oraz barwie palpi – czarne u Gymnocheta, żółtopomarańczowe u Chrysosomopsis. Nieco podobne padlinówki Lucilia są skromniej oszczecinione, mają nagie oczy i otwartą komórkę R5 w skrzydle

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s