Spallanzania hebes

Tachinidae – Rączycowate
Oczy czerwonobrązowe, nagie, u obu płci rozdzielone czołem. Twarz bardziej wklęsła, niż u pozostałych gatunków z rodzaju. Policzki równomiernie owłosione. Ciało czarne, miejscowo szaro opylone – zwłaszcza na scutum i na tergitach. Basicosta żółta, a kontrastująca z nią tegula ciemnobrązowa do niemal czarnej – cecha diagnostyczna rodzaju. Nogi całkowicie czarne. Skrzydła przezroczyste; komórka R5 wąsko otwarta.

Niemcy – Wetzlar 29.08.20026 Fot. Gotthard Krug

Niemcy – Wetzlar 29.08.20026 Fot. Gotthard Krug

  1. Status. Liczebność trudna do oszacowania. Zapewne miejscami bywa liczna; obserwowana sporadycznie
  2. Siedlisko. Łąki, murawy, polany, pola, ogrody i inne tereny otwarte oraz półotwarte, zwłaszcza ukwiecone lub trawiaste. Gatunek ciepłolubny
  3. Wymiary. Długość ciała około 8-10 mm
  4. Aktywność. Czerwiec – wrzesień, dwa pokolenia w sezonie
  5. Lokalizacja. Niemcy
  6. Pokarm. Nektar, spadź, pyłek. Larwy są parazytoidami gąsienic sówkowatych – wymienia się Agrotis segetum, Agrotis exclamationis, Agrotis ipsilon i Helicoverpa armigera
  7. Podobne. Przede wszystkim dwa pozostałe europejskie gatunki z rodzaju – Spallanzania multisetosa i Spallanzania quadrimaculata, które różnią się mniej wklęsłą twarzą oraz nierównomiernie owłosionymi policzkami
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Gotthard Krug
  9. S.hebes w iNat

Łódź 15.09.2026

avidal

Dodaj komentarz