Thelaira solivaga – Nieluba

Tachinidae – Rączycowate
Ciało ciemne. Odwłok smukły, czarny, lub czarnobiały – ale też często z brązowopomarańczowymi rozległymi plamami na bokach. Środkowe golenie z 3, lub 4 szczecinami na przedniej powierzchni ( anterodorsal setae ) – ważna cecha diagnostyczna gatunku. Skrzydła przezroczyste, u nasady zażółcone.

Las żeromiński 20.07.2013 Samica

Las żeromiński 20.07.2013 Samica Widoczne są 4 ad setae na środkowej goleni

  1. Liczebność. Niezbyt pospolita
  2. Biotop. Skraje lasów, parki, łąki, zarośla, polany, ogrody
  3. Wymiary. ?
  4. Czas lotu. Maj – wrzesień
  5. Lokalizacja. Łódzkie
  6. Pokarm. Nektar, pyłek. Larwy są parazytoidami gąsienic motyli z podrodziny Arctiinae – wymienia się Phragmatobia fuliginosa, Arctia caja i Arctia villica
  7. Podobne. Pospolita Thelaira nigripes różni się min. tylko dwoma szczecinami ad na przedniej powierzchni środkowej goleni
  8. Uwagi. Istnieje jeszcze kolejny, nieopisany dotąd gatunek ( stan na rok 2015 ), bliźniaczy do Thelaira nigripes i Thelaira solivaga – info od Czarka Bystrowskiego
  9. Uwagi. Oznaczenie potwierdził Cezary Bystrowski

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s