Nomada lathburiana – Koczownica rudowłosa

Apidae – Pszczołowate
Znana też jako koczownica wierzbówka. Głowa i tułów czarne z gęstym, choć dość krótkim rudawym owłosieniem; guzy barkowe żółte. Na scutellum dwie rozdzielone, żółte plamki, wyraźniejsze i większe u samicy. Pierwsze dwa tergity odwłoka przynajmniej w części czerwone, pozostałe czarne z nieprzerwanymi, żółtymi przepaskami poprzecznymi. Nogi i czułki rdzawoczerwone.

Warszawa – Maj 2022 ♀ Fot. Teresa Stolarczyk

Warszawa – Maj 2022 ♀ Fot. Teresa Stolarczyk

Warszawa – Maj 2022 ♀ Fot. Teresa Stolarczyk

Lubin – Kwiecień 2020 ♀ Fot. Meadowlark

  1. Liczebność. Szeroko rozsiedlona, lecz liczna tylko miejscami
  2. Biotop. Otwarte tereny, na których gniazdują gatunki żywicielskie, oraz kwietne łąki, ugory, przydroża…
  3. Wymiary. Długość ciała 9 -13 mm
  4. Aktywność. Marzec- sierpień. Dwa pokolenia w sezonie, z czego pokolenie wiosenne jest znacznie liczniejsze
  5. Lokalizacja. Dolnośląskie, mazowieckie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Nektar. Kleptopasożytnicze larwy rozwijają się w gniazdach Andrena vaga, Andrena cineraria, Andrena danuvia i Andrena barbarea; larwa koczownicy zabija obecną w gnieździe larwę pszczolinki lub wysysa znalezione jajo
  7. Podobne. Liczne inne koczownice różniące się intensywnością i barwą owłosienia, czy też kolorem plam na scutellum
  8. Uwagi. Autorki obserwacji – Teresa Stolarczyk Meadowlark
  9. Uwagi 2. Identyfikacja osobnika z 2020 roku Darecki
  10. Więcej o gatunku

Milanówek 03.05.2022 ♂ Fot. Teresa Stolarczyk

Lubin – Marzec 2020 ♂ Fot. Meadowlark

Milanówek 03.05.2022 ♂ Fot. Teresa Stolarczyk

Milanówek 03.05.2022 ♂ Fot. Teresa Stolarczyk

Przednie i tylne skrzydło Fot. Teresa Stolarczyk


avidal

Leave a Reply