Chrysis iris – Złotolitka malachitowa

Chrysididae – Złotolitkowate
Znana też jako złotolitka bolicówka. Ubarwienie ciała niebieskozielone, przy czym mesoscutum ubarwione stosunkowo jednolicie, a ostatni, trzeci tergit zwykle intensywnie niebieski. Na bokach tergitów często pojawiają się rozmyte, złocistozielone plamy. Tylna krawędź tergitu 3-ego z czterema ząbkami.

Łódzki Ogród Botaniczny 2021 Fot. Włodek Wypych

  1. Liczebność. Dość rzadka LC Samice spotykane znacznie częściej od samców – stosunek płci (ratio) 6.3:1
  2. Biotop. Skraje lasów, parki, ogrody, polany, ukwiecone łąki i ugory; regularnie znjadowana na ścianach drewnianych budynków
  3. Wymiary. Samica 7-13 mm. Samiec 7-12 mm
  4. Aktywność. Od połowy maja do połowy sierpnia; samce do połowy lipca
  5. Lokalizacja. Łódzkie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Nektar, spadź. Larwy są pasożytami gniazdowymi Symmorphus murarius, Symmorphus bifasciatus, Symmorphus crassicornis i Symmorphus allobrogus; po zabiciu larw gospodarza pożerają zgromadzone zapasy pożywienia
  7. Podobne. W krajowych warunkach najłatwiej pomylić ją z przeciętnie mniejszą Trichrysis cyanea, u której na końcu odwłoka znajdują się 3 ząbki (2 boczne i jeden środkowy) oraz ze znacznie rzadszymi Chrysis equestris i Chrysis fasciata (u obu tych gatunków wierzchołek odwłoka z 6-oma widocznymi ząbkami; choć w kluczu występują 4 ząbki – są one jednak tak wyprofilowane, że wyglądają na 6 ząbków). Bardzo podobna Chrysis indigotea w Polsce nie występuje (różnice to m.in kształt ząbkow na propodeum, mniej jednolite ubarwienie mesoscutum i brak złocistozielonych plam na bokach tergitów)
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Włodek Wypych

avidal

Leave a Reply