Holopyga generosa – Pękatka powabnicowata

Chrysididae – Złotolitkowate
Ciało stosunkowo masywne i szerokie. Obie płci ubarwione tak samo. Głowa i tułów niebieskozielone, odwłok złocistoczerwony. Sternit 2 grubo punktowany – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Wierzchołek  3 tergitu łagodnie zaokrąglony, bez ząbków, brak ząbków również na bokach 3 tergitu – cechy diagnostyczne rodzaju. Skrzydła przezroczyste – żyłka M w przednim skrzydle silnie wygięta w części środkowej; niemal pod kątem prostym.

Warszawa (Powsin) – ogród botaniczny 05.07.2020 Fot. Sylvester Kociniak

Warszawa (Powsin) – ogród botaniczny 05.07.2020 Fot. Sylvester Kociniak

Warszawa (Powsin) – ogród botaniczny 05.07.2020 Fot. Sylvester Kociniak

Warszawa (Powsin) – ogród botaniczny 05.07.2020 Fot. Sylvester Kociniak

  1. Liczebność. Pospolita i liczna, zwłaszcza na południu i w centrum kraju. Stosunek samic do samców 1.3:1.0
  2. Biotop. Otwarte tereny piaszczyste, murawy kserotermiczne
  3. Wymiary. Długość ciała obu płci 7-9 mm
  4. Aktywność. Od końca maja połowy sierpnia; pojedyncze samice jeszcze we wrześniu. Apogeum pojawu od połowy czerwca do końca lipca
  5. Lokalizacja. Mazowieckie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Pyłek, nektar. Larwy są parazytoidami gniazdowymi Astata boops
  7. Podobne. Przede wszystkim samice Hedychrum nobile i Hedychrum niemelai (ząbki na bokach 3 tergitu, żyłka M łagodnie, łukowato wygięta, niemal prosta). Inne krajowe gatunki z rodzaju (jeszcze 5) różnią się przynajmniej częściowo czerwonym scutum(dotyczy głównie samic; samce niektórych gatunków są podobnie ubarwione – wtedy sternit 2 rzadko punktowany)
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Sylvester Kociniak
  9. Uwagi 2. Identyfikacja Alexander Berg

Żółta strzałka wskazuje silnie wygięta żyłkę M – cechę diagnostyczną rodzaju

Leave a Reply