Myrmica rubra – Wścieklica zwyczajna

Formicidae – Mrówkowate
Ciało rudobrązowe; odwłok nieco jaśniejszy od tułowia. Stylik składa się z 2 guzkowatych członów: pomostka i zapomostka – cecha diagnostyczna podrodziny Myrmicinae. Kolce na propodeum relatywnie krótkie. Nasada czułków łagodnie wygięta, pozbawiona zgrubień.

M.rubra

Fotografia studyjna Kamil Stajniak

Łuków 13.05.2008 Fot. Ricosz

Łuków 10.07.2012 Fot. Ricosz

  1. Status. Pospolita i liczna w całym kraju
  2. Siedlisko. Wszędobylski gatunek, zasiedla różnorodne środowiska, unikając jedynie bardzo mokrych lub gorących i słonecznych terenów
  3. Wymiary. Długość ciała robotnic ok. 4 mm, samców i królowych ok. 5 mm (występuje forma microgyne)
  4. Aktywność. Loty godowe od lipca do października
  5. Pokarm. Wykorzystuje praktycznie wszystkie możliwe źródła pożywienia, nie licząc ziaren (tutaj jedynie elajosomy), od piskląt po pyłek sosny. Zbiera bezkręgowce, spadź, nektar, pyłek, słodką wydzielinę gąsienic modraszków Lycaenidae, grzyby. Larwy entomofagiczne
  6. Podobne. Brak płata na postpetiolusie obecnego u M.karavajevi. M.ruginodis ma dłuższe kolce (co najbardziej widoczne jest u królowych), spłaszczony i stromo opadający (tylną krawędź) wierzchołek petiolusa, a węzełki petiolusa są grubiej rzeźbione. Odróżnienie tych dwóch gatunków powinno być przeprowadzane na podstawie wszystkich wyżej wymienionych cech i przy próbce kilku osobników z jednego gniazda. Wszystkie pozostałe krajowe gatunki z rodzaju nie mają krawędzi czołowych przechodzących w zmarszczki okalające wgłębienia okołoczułkowe (biegną w górę głowy). Istnieje możliwość pomylenia z przedstawicielami innych rodzajów
  7. Uwagi. W liczącej do 10 tysięcy robotnic kolonii przebywa jednocześnie kilka królowych (zjawisko poliginii)
  8. Uwagi 2. Użądlenie bywa bolesne, a robotnice znane są z agresywnych zachowań
  9. Uwagi 3. Autorzy fotografii – Kamil Stajniak Ricosz
  10. M.rubra w iNat

Rodzaj Myrmica - Wścieklica


Łódź 19.06.2019

Sadam avidal

Zostaw odpowiedź