Myrmica rubra – Wścieklica zwyczajna

Formicidae – Mrówkowate
Ciało rudobrązowe; odwłok nieco jaśniejszy od tułowia. Stylik składa się z 2 guzkowatych członów: pomostka i zapomostka – cecha diagnostyczna podrodziny Myrmicinae. Kolce na propodeum relatywnie krótkie. Nasada czułków łagodnie wygięta, pozbawiona zgrubień.

M.rubra

Fotografia studyjna Kamil Stajniak

  1. Liczebność. Pospolita i liczna
  2. Biotop. Rozmaite tereny otwarte – najchętniej wilgotne łąki i polany oraz miejskie trawniki; nieco rzadziej lasy
  3. Wymiary. Królowa 5-7 mm, robotnice 3-5.5 mm
  4. Aktywność. Od wiosny do jesieni. Rójka w sierpniu i we wrześniu
  5. Lokalizacja. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Bezkręgowce, spadź, nektar, pyłek, słodka wydzielina gąsienic modraszków Lycaenidae, grzyby. Larwy entomofagiczne
  7. Podobne. Liczne inne, często mniejsze wścieklice – identyfikacja na podstawie fotografii terenowych bardzo trudna. Także gatunki z rodzajów Leptothorax i Temnothorax, czy tez Manica rubida
  8. Uwagi. W liczącej do 10 tysięcy robotnic kolonii przebywa jednocześnie kilka królowych ( zjawisko poliginii )
  9. Uwagi 2. Użądlenie bywa bolesne, a robotnice znane są z agresywnych zachowań
  10. Uwagi 3. Autorem fotografii jest Kamil Stajniak

Leave a Reply