Diplazon pectoratorius – Pięknisk rubinowy

Ichneumonidae – Gąsienicznikowate
Głowa czarna; wewnętrzne krawędzie oczu jasno podkreślone. Scutum czarne z parą ciemnoczerwonych, rozmytych plam przy tylnej krawędzi oraz z jasną smugą barkową. Płytki boczne tułowia (pleuryty) czarne i czerwone. Scutellum rubinowoczerwone. Odwłok czarny. Pokładełko bardzo krótkie, niedostrzegalne na fotografiach terenowych. Biodra i uda w znacznej mierze czerwone; kolana perłowobiałe lub perłowożółte. Tylne golenie perłowożółte z przyciemnionymi wierzchołkami. Tylne stopy czarne; stopy pierwsze i drugiej pary nóg żółtawe poza czarnym wierzchołkiem ostatniego członu.

Francja – Oxelaëre 19.04.2022 Fot. Marie Lou Legrand

Francja – Oxelaëre 19.04.2022 Fot. Marie Lou Legrand

  1. Status. Liczebność trudna do oszacowania – rzadko obserwowany
  2. Siedlisko. Lasy, ogrody, zarośla, polany, łąki,
  3. Wymiary. Długość ciała przeciętnie 5-8 mm
  4. Aktywność. Lipiec – październik
  5. Lokalizacja. Francja, Polska – mazowieckie
  6. Pokarm. Nektar. Larwy są parazytoidami larw bzygowatych
  7. Podobne. Ubarwienie scutum i nóg wyróżnia go spośród innych gatunków z rodzaju
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Marie Lou Legrand Marek W.Kozłowski
  9. Uwagi 2. Nazwy gatunkowa i rodzajowa nadane przez Insektarium
  10. D.pectoratorius w iNat

Francja – Oxelaëre 19.04.2022 Fot. Marie Lou Legrand

Francja – Oxelaëre 19.04.2022 Fot. Marie Lou Legrand

Warszawa-Ursynów na kolonii Aphis fabae 19.05.2023 Fot. Marek. W. Kozłowski


Rodzaj Diplazon - Pięknisk


Łódź 02.05.2023

avidal

Zostaw odpowiedź