Hoplitis ravouxi – Murarka zachodnia

Megachilidae – Miesierkowate
Ciało czarne. Oczy mniej lub bardziej intensywnie zielone u obu płci. Po środku nadustka podłużna, niepunktowana linia – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Dolna krawędź nadustka prosta, bez wycięcia. Boki tułowia i scutellum z długim, jasnym owłosieniem. Przepaski odwłokowe na tylnych krawędziach tergitów cienkie, lecz nieprzerwane. Na tergitach 5 i 6 jasne, przylegające włoski.

Świdnica 04.07.2020 ♀ Fot. Darek Ogrodnik

Świdnica 04.07.2020 ♀ Fot. Darek Ogrodnik

Świdnica 04.07.2020 ♀ Fot. Darek Ogrodnik

Świdnica 04.07.2020 ♀ Fot. Darek Ogrodnik

  1. Liczebność. W całej Europie rzadka, lub bardzo rzadka; . Gatunek nowy dla Polski; dotychczasowe najbliższe od naszego kraju stanowisko znajduje się na Słowacji i w Czechach
  2. Biotop. Murawy kserotermiczne, kamieniołomy, wapienne stoki, przytorza, tereny ruderalne. Gniazduje w szczelinach skalnych, w zagłębieniach między kamieniami, a rzadziej także w drewnianych ścianach budynków i w opuszczonych chodnikach owadów ksylofagicznych. W gnieździe znajduje się od 2 do 8 komór lęgowych. Wejście do gniazda zamyka zatyczką skonstruowana z kamyków zlepionych błotem; tym samym materiałem wyściełane są komórki lęgowe
  3. Wymiary. Samica 8-9.5 mm. Samiec 8-10 mm
  4. Aktywność. Kwiecień – sierpień, apogeum pojawu w czerwcu i lipcu
  5. Lokalizacja. Dolnośląskie
  6. Pokarm. Nektar. Dla larw samice gromadzą zapasy pyłku i nektaru. Odwiedzają kwiaty z rodzin bobowatych i gruboszowatych, oraz kwitnące żmijowce; jednak szczególnie chętnie zalatują na komonice
  7. Podobne. Liczne inne murarki, w tym Hoplitis anthocopoides (brak przylegających włosków na 5 tergicie, brak podłużnej linii środkowej na nadustku) i Hoplitis claviventris (min. ciemniejsze oczy, wycięcie na dolnej krawędzi nadustka, przepaski przerwane po środku). W identyfikacji pomocne są zwyczaje gniazdowe i skłonność do zbierania pyłku z komonicy
  8. Uwagi. Znanymi pasożytami gniazdowymi są Coelioxys mandibularisDioxys tridentataChrysura austriaca
  9. Uwagi 2. Autorem obserwacji i identyfikacji jest Darecki. Fotografie doskonale sprawdzają się jako materiał dowodowy, mimo że wykonane zostały telefonem
  10. Więcej o gatunku

Habitat – łąka z komonicą koło szpitala „Latawiec” w Świdnicy Fot. Darek Ogrodnik

Świdnica 04.07.2020 ♀ Fot. Darek Ogrodnik

Świdnica 04.07.2020 ♀ Fot. Darek Ogrodnik

Świdnica 04.07.2020 ♀ Fot. Darek Ogrodnik

Świdnica 04.07.2020 ♀ Fot. Darek Ogrodnik

Świdnica 04.07.2020 ♀ Fot. Darek Ogrodnik

Świdnica 04.07.2020 ♀ Fot. Darek Ogrodnik

Świdnica 04.07.2020 ♀ Fot. Darek Ogrodnik

Świdnica 04.07.2020 ♀ Fot. Darek Ogrodnik

 

18 thoughts on “Hoplitis ravouxi – Murarka zachodnia

  1. Super. Gdyby to była anthocopoides to nie zbieralaby pyłku z komonicy bo ona zbiera tylko ze zmijowca, który też rośnie w miejscu w którym złapałem ravouxi- jakieś 15-20 metrów obok. Myślisz że jakbyś dorzucił tą słabą fotkę nadustka to byłoby widać tą linię pośrodku? Więcej nie dało się z niej wyciągnąć.

  2. No a claviventris ma pośrodku wyraźnie przerwane przepaski i trochę szersze, lepiej widoczne i nadustek na dolnej krawędzi z wycięciem (ravouxi ma prosty).

  3. Jak ją złapałem to był czwarty raz kiedy przyjechałem na tą łąkę obserwować pszczoły. Bardzo mi się spodobało to miejsce bo pełno tam komonicy, lucerny, wyki i innych kwiatów- raj dla pszczół. Zawsze spędzam tam po kilka godzin. To tam latają m.in. Trachusa byssina, Anthidium punctatum i Anthophora aestivalis, które spotkałem pierwszy raz w życiu.

    • Żeby był oficjalnie dodany potrzebny jest okaz a ja wypuscilem tą pszczole po sesji zdjęciowej. Może za rok też uda mi się ją złapać to wtedy będzie okaz. To nie jedyny nowy gatunek pszczoły ostatnio odkryty w Polsce. Jeszcze Anthidium septemspinosum na Podlasiu i Lithurgus cornutus na Lubelszczyźnie. Będą oficjalnie dodane.

      • Nareszcie! Anthidium septemspinosum wykazywany z Niemiec, z Litwy… To była tylko kwestia czasu. W sumie ta pszczoła jest dla mnie zagadką. Gniazduję u mnie od lat, ale nigdy zauważyłem samicy na żadnym z kwiatów. Latają gdzieś dalej. Ciekawi mnie, jakie to gatunki preferują.

  4. Nie wystarczą. Przypomnijcie sobie nieodległą historię z Dasypoda hirtipes i morawitzi. Tylko dzięki okazom udało się z grubsza wyjaśnić sytuację w Polsce, a przecież wydawało się, że D. hirtipes to taki łatwy i oczywisty gatunek. Teraz wszystkie historyczne i niezweryfikowane dane to tylko Dasypoda sp., co najwyżej aff. Nie wszystkie cechy wyróżniające gatunki są w postaci widocznych przepasek czy plamek. Trzeba o tym pamiętać.

  5. Jacku, masz spore doświadczenie w publikacjach, więc z pewnością znasz temat od podszewki. Cóż – wielka szkoda. A co w przypadku bardzo charakterystycznych gatunków, jak Selachops flavocinctus, czy Gasteruption hastator? Pytam akurat o nie, bo udało mi się je sfotografować na obszarze naszego kraju.

  6. Muchy nie wiem, hastator szczęśliwie jest opublikowany od 3 miesięcy 🙂
    Może i są charakterystyczne teraz, większość owadów to grupy drobne rozmiarowo, trudne (np. Megachilidae) i zaniedbane naukowo. Bardzo mało wiemy o nich i problem, który poruszyłem, prędzej czy później może dotknąć nawet bielinka kapustnika, jak kiedyś wietka.

Leave a Reply