Xiphydria camelus – Bucz olszynowiec

Xiphydriidae – Buczowate
Glowa okrągła, czarna z jasnymi, relatywnie krótkimi paskami, które nie dochodzą do tylnej krawędzi głowy. Wszystkie segmenty odwłoka czarne, niektóre z białymi plamami na bokach tergitów. Uda i golenie czerwone. Samica z widocznym pokładełkiem.

Las wiączyński 17.05.2011

Las wiączyński 17.05.2011 ♀

Las wiączyński 17.05.2011

Las wiączyński 17.05.2011 ♀

Las wiączyński 17.05.2011

Las wiączyński 17.05.2011 ♀

Las wiączyński 17.05.2011 Samica

Las wiączyński 17.05.2011 ♀

  1. Status. Szeroko rozsiedlony, liczny. Występuje w całym kraju
  2. Siedlisko. Lasy, parki, ogrody i zadrzewienia, oraz zarośnięte olchami brzegi wód
  3. Wymiary. Samica 10-21 mm. Samiec 8-15 mm
  4. Aktywność. Maj – sierpień
  5. Lokalizacja. Łódzkie, Bieszczady, mazowieckie
  6. Pokarm. Pyłek. Larwy żerują w drewnie olch, topoli, dębów, brzóz, wiązów i klonu polnego; żywią się strzępkami grzybni porastającymi ściany chodników oraz przegrzybiałym drewnem
  7. Podobne. U Xiphydria prolongata odwłok jest w znacznej mierze czerwony. U Xiphydria longicollis i Xiphydria picta paski na głowie są dłuższe, a nogi ciemniejsze
  8. Uwagi. Znanymi pasożytami zewnętrznymi larw są nabucznica Aulacus striatus, Rhysella obliterata i Rhysella approximator
  9. Uwagi 2. Autorzy obserwacji – Marek W.Kozłowski avidal
  10. X.camelus w iNat
Bystre 26.06.2015

Bystre 26.06.2015 ♀

Warszawa – Kabaty 12.05.2012 Gruba gałąź olchy ociosana przez dzięcioła czarnego w poszukiwaniu larw bucza Fot. Marek W. Kozłowski

Warszawa – Kabaty 12.05.2012 Larwa Fot. Marek W. Kozłowski

Las żeromiński 02.06.2020

Las wiączyński 17.05.2011

Las wiączyński 17.05.2011 ♀

Las wiączyński 17.05.2011

Las wiączyński 17.05.2011 ♀

Las żeromiński 02.06.2020

Las żeromiński 21.05.2014

Las żeromiński 21.05.2014 ♀

X.camelus

Las wiączyński 12.05.2018 ♀

Las żeromiński 02.06.2020


Łódź 29.01.2014

avidal

Zostaw odpowiedź