Chorthippus mollis – Konik sucholubny

Acrididae – Szarańczowate
Ubarwienie ciała na ogół stosunkowo jednolite, szarobrązowe; wierzchołek odwłoka samca czerwonawy bywa sporadycznie. Boczne żebra przedplecza załamane. Otwór tympanalny o nerkowatym kształcie – ważna cecha diagnostyczna grupy gatunkowej.

Warszawa 25.07.2019 Fot. Paweł Głowacki

Warszawa 18.08.2019 Fot. Paweł Głowacki

  1. Liczebność. Pospolity
  2. Biotop. Suche, nasłonecznione tereny otwarte – w tym łąki, murawy, wrzosowiska
  3. Wymiary. Samica 16-22 mm. Samiec 12.5-17 mm
  4. Aktywność. Lipiec – październik
  5. Lokalizacja. Mazowieckie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Roślinożerny (trawy)
  7. Podobne. Chorthippus biguttulus i Chorthippus brunneus, czyli pozostałe dwa gatunki z grupy gatunkowej są zwykle barwniejsze (min. wierzchołki odwłoków samców zwykle znacznie częściej są czerwone) – jednak kluczowe cechy diagnostyczne to proporcje długości i szerokości skrzydeł, łącznie z polem kostalnym; są one trudne do zdiagnozowania w terenie. U Chorthippus vagans otwory tympanalne są owalne. Gatunki z grupy gatunkowej Chorthippus dorsatus różnią się prostymi, lub lekko łukowatymi bocznymi żebrami przedplecza
  8. Uwagi. Autorem obserwacji jest Paweł Głowacki
  9. Rozmieszczenie

Leave a Reply