Chrysochraon dispar – Złotawek nieparek

Acrididae – Szarańczowate
Samica uderzająco smukła, szarobrązowa, wręcz słomkowa, lub szarożółta; bardzo rzadko różowa. Samiec wyraźnie mniejszy i bardziej krępy, zwykle zielony, o dłuższych, sięgających niemal końca odwłoka przednich skrzydłach, tylko okazjonalnie spotyka się samice o równie długich skrzydłach.

Ch.dispar

Będów 24.08.2009 ♂ Fot. Ryszard Orzechowski

Ch. dispar

Łódź ♂ Fot. Marek Wyszomirski

C.dispar

Lubuskie 13.07.2010 Makropteryczna ♀ Fot. Ryszard Orzechowski

Młynek 16.08.2013 Samica

Łódź – Młynek 16.08.2013 Brachypteryczna ♀

  1. Liczebność. Pospolity
  2. Biotop. Wilgotne łąki, rzadziej suche tereny trawiaste
  3. Wymiary. Samica 22-30 mm. Samiec 16-19 mm
  4. Aktywność. Czerwiec – październik
  5. Lokalizacja. Lubuskie, łódzkie, pomorskie, Bieszczady. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Trawy
  7. Podobne. Euthystira brachyptera różni się m.in. krótszymi skrzydłami
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Jakub Kilijanek Marek Wyszomirski Ryszard Orzechowski Andrzej Kucharski Lucyna Bugiera avidal
  9. Rozmieszczenie
Chrysochraon

Będów 08.09 2010 ♀ Anomalia spowodowana erytryzmem  – zaróżowieniem ciała w mniejszym lub większym stopniu Fot. Ryszard Orzechowski

Chociszewo 22.07.2018 Nietypowo wybarwiona ♀  Fot. Lucyna Bugiera

Ch.dispar

Orelec 09.07.2018 ♀ Fot. Andrzej Kucharski

Gdynia 26.07.2022 ♀ Id. Paweł Radzikowski Fot. Jakub Kilijanek

Ch.dispar

Uherce Mineralne 31.08.2017 ♀ Fot. Andrzej Kucharski


avidal

5 thoughts on “Chrysochraon dispar – Złotawek nieparek

  1. Przepięknie wyszła ta czerwona samica.Miał Rysiek szczęscie.Ciekawe jak rzadko się trafiają tak wybarwione.Ja mam tylko w kolorze słomkowym.

  2. Nie wiem, jak to jest, ale zauważyłem jakiś związek erytryzmu z miejscem występowania, tzn. takie formy różowych złotawków są niezwykle liczne w Beskidach i ogólnie na zachodnim podkarpaciu- powiedziałbym wręcz że w niektórych miejscach połowa spotkanych przeze mnie samic złotawka są różowe, natomiast na północy, w miejscach gdzie ten prostoskrzydły występuje w ogóle takich form nie widuje. Czy możliwa jest taka zależność?

  3. Wątpię, aby ta aberracja była zależna bezpośrednio od lokalizacji. Przypuszczam, że w danej populacji – w tym przypadku bieszczadzkiej – allele kodujące erytryzm są z jakiegoś powodu częstsze, niż w pozostałych. Ale to tylko spekulacje. Trzeba by choćby wiedzieć, czy erytryzm kodują allele dominujące, czy recesywne, albo jaka jest w tym przypadku strategia ewolucyjnie stabilna (a dokładnie czy procent wadliwych alleli jest stały, czy zmienny w populacji), itd.

  4. Cóż, to naprawdę ciekawy temat! Ale trzeba by zrobić szeroko zakrojone badania, choćby badanie materiału genetycznego złotawków z całej polski…

Leave a Reply