Sphecomyia vespiformis

Syrphidae – Bzygowate
Ciało masywne. Twarz wyciągnięta w ryjek, podobnie jak u gatunków z rodzaju Criorhina. Czułki czarne, długie; dłuższe od głowy. Scutellum dwubarwne, żółtoczarne. Odwłok w poprzeczne, czarne i żółte pasy.

Sph. vespiformis

Rezerwat Walik 25.05.2016

Sph vespiformis

Rezerwat Walik 25.05.2016

S.vespiformis

Rezerwat Walik 25.05.2016 Samiec

S vespiformis

Rezerwat Walik 25.05.2016

Sphecomyia

Wigierski PN 27.05.2016

  1. Liczebność. Bardzo rzadka. Legendarny gatunek do 2016 roku znany z trzech osobników z dwóch stanowisk – dwóch z Wigierskiego Parku Narodowego i jednego znad Biebrzy. Były to obserwacje sprzed 25 i 27 lat ( 1989, 1991 ). Czerwona Księga kat. CR. Czerwona Lista kat. CR. Poza Polską, Skandynawią i być może byłymi nadbałtyckimi republikami radzieckimi w Europie nie występuje
  2. Biotop. Pierwotne lasy o charakterze borealnym; prawdziwą ojczyzną gatunku jest Syberia
  3. Wymiary. 15-18 mm
  4. Czas lotu. Maj – wrzesień
  5. Lokalizacja. Wigierski PN. W centralnej Polsce z pewnością nieobecna
  6. Pokarm. Nektar, pyłek; obserwowana na lilaku i na głogach. Szczegóły rozwoju larw nie są znane – przypuszczalnie rozwijają się w dziuplach drzew liściastych ( Łukasz Mielczarek typuje osiki ), lub w próchniejącym drewnie, pod korą ( mniej prawdopodobne ); są saprofagiczne
  7. Podobne. Temnostoma meridionale i Temnostoma vespiforme o wyraźnie krótszych czułkach
  8. Uwagi. Ponowne po ćwierćwieczu odnalezienie i odłowienie tego gatunku stanowiło główny, choć niezwykle ambitny cel VI Warsztatów Dipterologicznych zlokalizowanych w Wigierskim Parku Narodowym. Przyznam, że nie wierzyłem ani trochę, że to zadanie zostanie wykonane. Minęło tyle czasu, a klimat przecież się ocieplił; od lat w płn-wschodniej Polsce jest też bardzo sucho. A jednak odłowiono 7 osobników ( 4 samce, 3 samice ), głównie dzięki determinacji, wiedzy, umiejętnościom i wierze Łukasza Mielczarka. Byłem uczestnikiem wydarzenia bezprecedensowego, bez wątpienia najdonioślejszego, w jakim dane mi było uczestniczyć w czasie mojej przygody z bzygami i owadami w ogóle
Crataegeus.

Rezerwat Walik 25.05.2016 Głóg na skraju leśnej polany, do którego przylatywały obie płci Sphecomyia vespiformis

Crataegus

Wigierski PN 27.05.2016 – jeden z trzech kwitnących głogów odwiedzanych przez Sphecomyia

4 thoughts on “Sphecomyia vespiformis

  1. No gratulacje prawdziwy raryt.Rzadkośc goni rzadkośc.No i piekna mucha bzygów przybywa.Ciekawe czym nas jeszcze zaskoczysz.

  2. Tej rangi nowości juz nie będzie. Ale ciekawe gatunki jak najbardziej. Za gratulacje dziękuję, choć w odnalezieniu tego wyjątkowego bzyga nie ma mojej zasługi.

  3. Aj tam nie byliście tam razem.Lista bzygów na stronie się powiększa.Heliophilusy j już komplet może czas na ostatniego Brachypalpusa zapolować?

  4. Potencjalnych celów wciąz jest wiele. Ch. rufipes, Callicera rufa, Ferdinandea ruficornis, Lejops vittata, Mallota megiliformis i cimbiciformis, Criorhina pachymera, 3 gatunki Myolepta itd. Kompletu nigdy nie będzie, nie ma się co łudzić. Nawet ze znaczącą pomocą przyjaciół, parafrazując Joe Cockera.

Odpowiedz na avidal Anuluj pisanie odpowiedzi

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s