Blepharipa schineri – Polanica siostrzyczka

Tachinidae – Rączycowate
Oczy nagie, u obu płci rozdzielone czołem. Ciało szaro opylone. Na bokach odwłoka samca duże pomarańczowe plamy na tergitach 2-4; u samicy brak takich plam lub plamy są blade, żółtawe lub beżowe. Policzki szerokie – dwukrotnie szersze od 3-ego członu czułków. Głaszczki (palpi) żółto-brązowe. Scutellum pomarańczowo zabarwione. Brak szczecinek marginalnych na 3-im tergicie – główna cecha diagnostyczna gatunku. Skrzydła przeźroczyste; komórka R5 wąsko otwarta.

Austria 25.03.2026 Fot. Michael Knapp

Austria 25.03.2026 Fot. Michael Knapp

Austria 20.05.2022 Fot. Michael Knapp

  1. Status. Rzadko obserwowana, okresowo i lokalnie liczna
  2. Siedlisko. Lasy, zwłaszcza ich skraje i leśne polany, oraz ogrody, parki, zadrzewienia, zagajniki
  3. Wymiary. Długość ciała 10-12 mm
  4. Aktywność. Kwiecień – czerwiec. Gatunek jednopokoleniowy
  5. Lokalizacja. Austria
  6. Pokarm. Spadź, rzadko zalatuje na kwiaty. Larwy są endoparazytoidami gąsienic Dendrolimus pini, Endromis versicolora i Lymantria dispar, rzadziej innych gatunków z rodzin Notodontidae, Noctuidae, Erebidae i Lasiocampide. Samica składa jaja w pobliżu żerującej gąsienicy żywiciela. Ta zjada jaja i tak dochodzi do spasożytowania. W ciele jednej gąsienicy może się rozwijać ponad 20 larw, zwykle jest ich kilka
  7. Podobne. Liczne inne rączyce ze szczególnym uwzględnieniem liczniejszej i zauważalnie większej bliskiej kuzynki Blepharipa pratensis. Ma ona szersze głaszczki i szczeciny marginalne na 3 tergicie, a na odwłoku samicy na ogół brak pomarańczowych plam brzeżnych
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Michael Knapp
  9. Uwagi 2. Nazwy gatunkowa i rodzajowa nadane przez Insektarium
  10. B.schineri w iNat

Łódź 05.06.2026

avidal