Ernestia puparum – Worecznica

Tachinidae – Rączycowate
Ciemno ubarwiona z jaśniejszymi pasami na odwłoku. Scutellum i boki odwłoka wpadające w czerwień. Twarz lekko wydłużona, policzki białe. Samice składają do tysiąca jaj, które dojrzewają wewnątrz jej ciała. Dlatego larwy wykluwają się natychmiastowo i mogą żyć do 10 dni, zanim znajdą żywiciela.

Mam mały dylemat związany z nazwą rodzajową. Fauna Europaea uznaje przynależność gatunku do rodzaju Ernestia, zaś klucz do oznaczania rączyc, Mosch Web, do rodzaju Panzeria.

Las wiączyński 07.05.2013 Samiec

Las wiączyński 07.05.2013 Samiec

Las wiączyński 21.04.2013

Las wiączyński 21.04.2013

Konewka 25.04.2015

Konewka 25.04.2015

Konewka 25.04.2015

Konewka 25.04.2015

  1. Liczebność. Pospolita
  2. Biotop. Lasy i ich okolice
  3. Wymiary. 10-14 mm
  4. Czas lotu. Marzec – maj
  5. Lokalizacja. Łódzkie, lubuskie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Głównie spadź uzupełniana nektarem i sokami wyciekającymi ze zranionych drzew. Larwy żerują wewnątrz ciał gąsienic sówek Noctuidae, szczególnie często w Panolis flammea
  7. Podobne. Pozostałe trzy rodzime gatunki z rodzaju. Ernestia rudis charakteryzuje się żółtopomarańczowymi, a nie białymi nasadami skrzydeł. Ernestia vagans pozbawiona jest kolorowych plam na bokach odwłoka. Można ją też pomylić z rączycami z innych rodzajów, takich jak Blepharipa czy Bothria

Trześniówek 11.04.2012 Fot. Ryszard Orzechowski

Majerowskie Pole 07.04.2014

Łódź – Majerowskie Pole 07.04.2014

 

Pokaz slajdów wymaga JavaScript.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s