Ernestia puparum – Worecznica sówkówka

Tachinidae – Rączycowate
Ciemno ubarwiona z jaśniejszymi przepaskami na odwłoku. Scutellum i boki odwłoka wpadające w czerwień. Twarz lekko wydłużona, policzki białe.

Mam mały dylemat związany z nazwą rodzajową. Fauna Europaea uznaje przynależność gatunku do rodzaju Ernestia, zaś klucz do oznaczania rączyc, Mosch Web, do rodzaju Panzeria.

Trześniówek 11.04.2012 ♀ Fot. Ryszard Orzechowski

Las wiączyński 07.05.2013 Samiec

Las wiączyński 07.05.2013 ♂

  1. Liczebność. Pospolita
  2. Biotop. Lasy i ich okolice
  3. Wymiary. Długość ciała 10-14 mm
  4. Aktywność. Marzec – maj
  5. Lokalizacja. Łódzkie, lubuskie. Występuje w całym kraju
  6. Pokarm. Głównie spadź uzupełniana nektarem i sokami wyciekającymi ze zranionych drzew. Larwy żerują wewnątrz ciał gąsienic sówek Noctuidae, szczególnie często w Panolis flammea. Samice składają do tysiąca jaj, które dojrzewają wewnątrz jej ciała. Dlatego larwy wykluwają się natychmiastowo i mogą żyć do 10 dni, zanim znajdą żywiciela
  7. Podobne. Pozostałe trzy rodzime gatunki z rodzaju. Ernestia rudis charakteryzuje się żółtopomarańczowymi, a nie białymi nasadami skrzydeł. Ernestia vagans pozbawiona jest kolorowych plam na bokach odwłoka. Można ją też pomylić z rączycami z innych rodzajów, takich jak Blepharipa czy Bothria

Łódzki Ogród Botaniczny 07.04.2016 In copula

Majerowskie Pole 07.04.2014

Łódź – Majerowskie Pole 07.04.2014 ♂

Las wiączyński 21.04.2013

Las wiączyński 21.04.2013 ♂

Łódzki Ogród Botaniczny 07.04.2016 In copula

Konewka 25.04.2015

Konewka 25.04.2015 ♂

Konewka 25.04.2015

Konewka 25.04.2015 ♂

Leave a Reply