Dinocampus coccinellae

Braconidae – Męczelkowate
Głowa okrągła, czerwonobrązowa. Oczy duże, zielone. Tułów intensywnie czarny. Odwłok stylikowany, czarny z czerwonobrązowym wierzchołkiem. Pokładełko krósze od odwłoka. Przynajmniej przednie nogi są czerwonobrązowe. Skrzydła z czarnym użyłkowaniem i dużą, w zarysie trójkątna pterostigmą. Opis ten dotyczy samicy. Samiec jest wyraźnie mniej barwny i widywany tylko wyjatkowo.

Gdańsk 23.07.2021 ♀ Fot. Bogdan Mazur

Gdańsk 23.07.2021 ♀ Fot. Bogdan Mazur

Gdańsk 23.07.2021 ♀ Fot. Bogdan Mazur

  1. Liczebność. Pospolity; samce zdecydowanie rzadsze od samic, bardzo nieliczne
  2. Biotop. Wszędzie tam, gdzie znajdzie gatunek żywicielski
  3. Wymiary. Długość ciała ?
  4. Aktywność. ?
  5. Lokalizacja. Pomorskie
  6. Pokarm. Larwy są parazytoidami biedronek. Samice Dinocampus coccinellae szczególnie chętnie porażaja samice dużych gatunków – w tym Coccinella septempunctata i Harmonia axyridis. Znacznie rzadziej składają jaja na larwach biedronek. Larwa żeruje w ciele imago przeciętnie od 18 do 27 dni, a po zakończeniu rozwoju opuszcza ciało wciąż żywego gospodarza i przepoczwarcza się w kokonie pod jego nieruchomym ciałem, które stanowi teraz ochronę przed drapieżnikami. Prawdopodobnie larwa wydziela substancję lub uwalnia wirusa stymulującego mózg biedronki, która zmanipulowana nie próbuje opuścić swojej prześladowczyni – stan trwa od 6 do 9 dni. Ostatecznie wiekszość biedronek umiera, jednak mniej więcej jedna na cztery przeżywa – nie wiadomo jak długo i czy wracają do pełni aktywności; na pewno nie są zdolne do rozrodu, ponieważ larwa pożera gruczoły płciowe
  7. Podobne. Samica stosunkowo charakterystyczna
  8. Uwagi. Autor obserwacji – Bogdan Mazur

Gdańsk 23.07.2021 Fot. Bogdan Mazur


avidal

Leave a Reply