Colletidae – Lepiarkowate
Tułów pokryty rdzawożółtymi włoskami, które zwykle bledną z wiekiem. Odwłok z rdzawożółtymi przepaskami ze sprasowanych włosków na tergitach – u starszych osobników przepaski tracą na intensywności ubarwienia. Przepaski odwłokowe są relatywnie wąskie. W przednim skrzydle 3 komórki kubitalne Cu o podobnej wielkości. Żyłka nasadowa lekko wygięta.
- Status. Rzadka
- Siedlisko. Wrzosowiska, piaskownie, wydmy nadmorskie i śródlądowe. Gniazduje w piaszczystej glebie, zwykle w małych agregacjach (kilka gniazd obok siebie)
- Wymiary. Długość ciała samicy 10-12 mm. Długość ciała samca 8-10 mm
- Aktywność. Czerwiec – wrzesień
- Lokalizacja. Mazowieckie
- Pokarm. Nektar; najchętniej odwiedza kwiaty wrzosów, rzadziej wrotyczów, krwawników, czy ostrożeni; spotykana także na kwitnącym bluszczu. Dla larw samice gromadzą zapasy pyłku i nektaru
- Podobne. Dość podobna do innych przedstawicieli rodzaju występujących w Polsce (poza C.cunicularius) i pewne oznaczenie w terenie może nie zawsze być możliwe, jednak szczegóły wyglądu i biologii ułatwiają jej rozpoznanie. Spośród wszystkich naszych lepiarek jest najsilniej związana z wrzosem, chociaż może też zbierać pyłek z innych roślin. Najbardziej podobnymi gatunkami w Europie są dwie inne przedstawicielki grupy gatunkowej succinctus – przecietnie nieco większa Colletes hederae oraz Colletes halophilus. Obecnie tylko ta pierwsza występuje w Polsce, jednak drugi gatunek, związany z siedliskami nadmorskimi i astrem solnym, prawdopodobnie w przyszłości zostanie znaleziony również na naszym wybrzeżu. C.succinctus wygląda na najciemniejszą z nich z powodu węższych przepasek odwłokowych
- Uwagi. Znanymi pasożytami gniazdowymi są Miltogramma punctata, Epeolus cruciger i Bombylius minor
- Uwagi 2. Oznaczenie Justyna Kierat
- Uwagi 3. Autor obserwacji – Witold Siekierzyński
- C.succinctus w iNat
Łódź 28.10.2025


