Megarhyssa perlata – Zgłąb perłowy

Ichneumonidae – Gąsienicznikowate
Samica – Twarz jasnożółta. Nadustek rdzawy. Tułów rdzawożółty. Tarczka i zatarczka żółte. Odwłok rdzawy z żółtymi, owalnymi plamami na bokach tergitów 3-6, przy czym plamy te mogą być niewyraźne, a plama na tergicie 6 może zanikać. Pierwszy tergit ze wzorem w kształcie rynienki. Pokładełko mniej więcej dwukrotnie dłuższe od reszty ciała. Samiec znacznie ciemniej ubarwiony (spotyka się samce o czarnym, jak i rdzawym odwłoku).

Warszawa – Las Kabacki 06.06.2021 ♀ Fot. Marek W.Kozłowski

  1. Liczebność. Rzadki. Samce dwukrotnie liczniejsze od samic. Czerwona Lista kat. LC
  2. Biotop. Lasy, stare parki i ogrody. Zwykle obserwowany na zamierających brzozach i osikach
  3. Wymiary. Długość ciała samicy bez pokładełka 27-37 mm. Długość ciała samca 21-32 mm. Pokładełko 30-43 mm. Poczwarka samicy 32-37 mm, samca 27-37 mm. Przednie skrzydło 15-18 mm
  4. Aktywność. Maj/czerwiec – sierpień/wrzesień
  5. Lokalizacja. Mazowieckie
  6. Pokarm. Imagines pobierają pokarm płynny, np. sok wyciekający z ran na drzewach. Larwy są parazytoidami Tremex magus i Tremex fuscicornis. Wwiercają się pokładełkiem przez korę i drewno, po czym paraliżują larwę i składają na niej pokryte klejącą substancją, silnie wydłużone jajo
  7. Podobne. Przede wszystkim Megarhyssa vagatoria, który różni się brakiem wzoru w kształcie rynienki na 1 tergicie odwłoka i kształtem żółtych plam (słabiej wydłużonych) na bokach tergitów 3-5; dotyczy samic. Zwykle też pokładełka wwiercane w drewno przez samice przyjmują u tych gatunków odmienny kształt. Podobnie ubarwiona samica zgłąba wspaniałego Megarhyssa superba ma pokładełko wyraźnie krótsze, tylko nieznacznie dłuższe od ciała. Samce ww. gatunków nieodróżnialne na fotografiach terenowych
  8. Uwagi. Autor obserwacji – profesor Marek W.Kozłowski

avidal

Leave a Reply