Vespidae – Osowate
Ciało smukłe, silnie wydłużone. Ubarwienie kontrastowe, czarno-żółte. Między czułkami samca znajduje się podłużna, żółta plama. Nadustek samicy czarny – ewentualnie z żółtą, półokrągłą przepaską. Nadustek samca żółty. U obu płci dolna krawędź nadustka pokryta równej długości włoskami – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Scutum z żółta obręczą barkową. U samicy na boku mesoscutum na ogół obecna ułatwiająca identyfikację żółta plama w kształcie przecinka, której jednak może zanikać. Scutellum samicy czarne lub z parą żółtych plam; scutellum samca czarne. Postscutellum u obu płci z żółtą, rozdzielona po środku przepaską. Tułów kulisty, pękaty, przy czym pierwszy pierścień stylikowany, oddzielony od pozostałych przewężeniem. Na 2-im tergicie dwie małe, żółte plamki boczne oraz wcięty po środku pierścień apikalny. Wierzchołki tylnych goleni samicy czarne – istotna cecha diagnostyczna gatunku. Czułki ciemnobrązowe; u samca wierzchołki czułków haczykowato zagięte.
- Status. Nierzadka. Liczebność niełatwa do oszacowania z uwagi na trudności identyfikacyjne. Występuje w całym kraju
- Siedlisko. Piaskownie przyleśne, żwirownie, przydroża, murawy kserotermiczne, nieużytki, wrzosowiska, ogrody, tereny ruderalne. Ulepione z gliny dzbaneczkowate gniazdo samica przytwierdza cienką, jedwabną nicią do łodyg i gałęzi, do ścian budynków lub kamieni
- Wymiary. Długość ciała samicy 12.5-17 mm, samca 9.5 – 14.5 mm
- Aktywność. Maj – wrzesień
- Lokalizacja. Dania, Polska – mazowieckie
- Pokarm. Nektar, soki roślinne. Larwy entomofagiczne, pożerają sparaliżowane gąsienice motyli, zwykle z rodziny Geometridae, ale też Tortricidae, Pyralidae, Crambidae i innych; rzadziej larwy rośliniarek (Tenthredninidae, Cimbicidae) oraz ryjkowców Curculionidae
- Podobne. Inne gatunki z rodzaju, których rozróżnienie na fotografiach terenowych zwykle jest niewykonalne
- Uwagi. Autorzy obserwacji – Teresa Stolarczyk Erland Refling Nielsen
- Więcej o gatunku
- E.papillarius w iNat
Łódź 16.09.2022




