Trixa conspersa

Tachinidae – Rączycowate
Oczy brązowe, nagie, u obu płci rozdzielone szerokim czołem. Twarz biała; między oczami czarna pręga. Scutum szaro lub szaro-żółto opylone z czarnymi, podłużnymi pasami. Scutellum z parą krzyżujących się szczecin apikalnych. Odwłok silnie oszczecony; tergity obficie, jasno opylone. Uda czarne lub ciemnobrunatne. 3 człon czułkó żółto-brązowy. Skrzydła przeźroczyste; komórka R5 wąsko otwarta. Żyłka poprzeczna (crossvein) silnie przyciemniona.

Francja – Oxelaëre 13.08.2017 Fot. Marie Lou Legrand

Francja – Oxelaëre 10.09.2017 Fot. Marie Lou Legrand

Francja – Oxelaëre 08.08.2020 Fot. Marie Lou Legrand

Francja – Oxelaëre 08.08.2020 Fot. Marie Lou Legrand

  1. Status. Zapewne nierzadka. W Polsce na całym obszarze
  2. Siedlisko. Rozmaite tereny otwarte i półotwarte – w tym skraje lasów, łąki i polany; preferuje miejsca wilgotne i zacienione
  3. Wymiary. Długość ciała 8-13 mm
  4. Aktywność. Kwiecień – wrzesień/październik; zwykle dwa pokolenia w sezonie
  5. Lokalizacja. Francja
  6. Pokarm. Nektar, spadź, pyłek. Larwy są parazytoidami gąsienic wielu rozmaitych motyli z różnych rodzin; chętnie porażają gąsienice przepoczwarczające się w glebie – wymienia się m.in Hepialus humuli
  7. Podobne. W Polsce występuje Trixa caerulescens i być może Trixa alpina, które można odróżnić po jaśniejszych, w znacznej mierze żółtych udach oraz po braku krzyżujących się szczecinek apikalnych na scutellum. Na południu Europy lokalnie spotyka się dwa dalsze gatunki z rodzaju. Zbliżonym opyleniem ciała charakteryzują się ścierwice z rodzaju Sarcophaga (szersza głowa, brak przyciemnienia żyłek poprzecznych)
  8. Uwagi. Autorka obserwacji – Marie Lou Legrand

avidal

Leave a Reply