Theronia atalantae

Ichneumonidae – Gąsienicznikowate
Ubarwienie podstawowe żółtopomarańczowe do czerwonopomarańczowego. Twarz żółta. Na scutum i na odwłoku mogą się pojawiać ciemne smugi i plamy o zmiennym kształcie i różnej intensywności. Pokładełko proste, 1.5 razy tak długie jak tylne udo. Skrzydła przeźroczyste z przyżółconą krawędzią kostalną i z żółtą pterostigmą. Zwierciadełko pięciokątne.

Wyspa Helgoland 24.07.2025 ♀ Fot. Gotthard Krug

Wyspa Helgoland 24.07.2025 ♀ Fot. Gotthard Krug

Czapury 17.07.2024 ♀ Fot. Enane

  1. Status. Liczebność trudna do oszacowania. Zapewne nierzadki, choć obserwowany sporadycznie
  2. Siedlisko. Skraje lasów, parki, ogrody, sady, polany, zakrzaczenia, tereny częściowo zadrzewione
  3. Wymiary. Długość ciała 4-11 mm, uzależniona od gatunku żywicielskiego
  4. Aktywność. Kwiecień – październik
  5. Lokalizacja. Niemcy, Polska – wielkopolskie
  6. Pokarm. Spadź, rosa. Gatunek fakultatywnie kleptopasożytniczy; poraża stadia preimaginalne innych gąsieniczników oraz męczelkowatych Braconidae – wymienia się Therion circumflexum, Habronyc heros, Pimpla turionellae i inne kłowacze, Rogas dendrolimi. Bywa zatem hyperparazytoidem. Poza tym znany jako parazytoid pierwotny poczwarek motyli z różnych rodzin, zwłaszcza Notodontidae, Noctuidae, Lasiocampidae i Erebidae – regularnie poraża Notodonta dromedarius, Lymantria dispar, Lymantria monacha, Dendrolimus pini. Idiobiont
  7. Podobne. Przy braku opatrzenia nietrudno pomylić go z innymi jednolicie pomarańczowymi gąsienicznikami
  8. Uwagi. Autorzy obserwacji – Gotthard Krug Enane
  9. T.atalantae w iNat

Łódź 20.07.2024

avidal

Zostaw odpowiedź